Blog Post 13 – June 10th till August 20th 2012 – Summer in Chicago

Long time, No updates…

Wat kan je verwachten van de onderstaande blogpost:

- Review van het eetfestival ‘Taste of Randolph’, het Comedy Festival ‘Just for Laughs’& de modderrace ‘Warrior Dash’

- Review van Grant/ Millenium Park en haar aanbod & de ‘Chicago Pride Parade’ (Inclusief Girlfight 2 – See blog below for Girlfight 1)

- Review van onze mini-vakantie naar Palm Springs in de woestijn tijdens een hittegolf in de U.S.

- Review van een race op het strand ‘Beach Dash’ & het eetfestival ‘Taste of Chicago’

- Review van het muziekfestival ‘Lolla Palooza’

- Review van het concert ‘Coldplay’

- Review van onze uitgebreide vakantie naar Hawai’i

Weekend 15/ 16/ 17 Juni 2012: Vroeg opstaan & Komedie

Op vrijdag 15 juni, gingen we, zoals we al lang eens wilden doen op exploratie naar een van de meer achterin gelegen straten, West Randolp street, waar enkele van de beste restaurants van Chicago liggen. Bij toeval ontdekten we dat er een leuk eetfestival aan de gang was. We zouden ‘Taste of Randolph’ voor de dag erop houden en nu onze hongerige magen vullen in het restaurant ‘Porkshop’. Zie onze Restaurant reviews aan het einde van deze blog.

Op zaterdag, vulden we de voormiddag met sporten. Het Grant/ Millenium Park biedt elke zaterdagochtend van 7hrs tot 11hrs gratis Tai Chi/ Yoga/ Pilates/ Zumba sessies (http://explorechicago.org/city/en/things_see_do/event_landing/events/dca_tourism/millennium_park_weekly.html ) aan tijdens de zomer. Loes verzamelde al haar motivatie, spatte wat ijskoud water in haar gezicht en nam deel aan de verschillende sessies. Later die dag gingen we dan naar het eetfestival ‘Taste of Randolph’ en sloten we de dag af met ons eerste bezoek aan het comedyfestival ‘Just for Laughs’. We zagen ‘Jeff Ross roasts Chicago’. Het optreden was ‘ok’, maar zeker niet ‘mindblowing’.

Op zondag, stonden we alweer heel erg vroeg paraat. Dit keer om deel te nemen aan een soort obstakelrace in de modder, genaamd ‘Warrior Dash’ (http://www.warriordash.com/ ). We reden eerst met 3 andere ‘moedige vroege vogels’ naar Joliet en smeten ons dan met volle overtuiging in de race en in de modder. ‘s Avonds gingen we naar een 2de optreden dat deel uitmaakte van het ‘Just for Laughs’ festival; ‘Vince Vaugh (ja ja, de bekende comedy acteur http://www.imdb.com/name/nm0000681/ ) and Friends’. Tijdens deze show ontdekte we een zeer goede Comedien, genaamd Bill Bur: http://billburr.com/ Check it out!

Foto's Sport @ Grant/ Millenium Park: https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/YogaMilleniumPark?authuser=0&feat=directlink

Foto's van Taste of Randolph: https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/TasteOfRandolph?authuser=0&feat=directlink

Foto's Just for Laughs Comedy Festival:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/ComedyFestival?authuser=0&feat=directlink

Foto's Warrior Dash:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/WarriorDash?authuser=0&feat=directlink

Weekend 22/ 23/ 24 Juni 2012: Rust & Gay Parade

We begonnen het weekend op een rustige en ontspannende manier met een aperitief in Grant/Millenium Park terwijl we genoten van gratis en wondermooie klassieke muziek met onze mede-Chicagoans (http://explorechicago.org/city/en/things_see_do/event_landing/special_events/dca_tourism/even_more.html ). Mag ik u er even op wijzen dat alcohol drinken in het openbaar in dit park toegelaten is, wat voor ons een ware verrassing en verluchting was na onze L.A. raid.

Op zaterdag, 23 juni, begon Loes de dag met de wekelijkse sportsessie, gratis aangeboden door de stad in Grant/ Millenium Park. Dries genoot nog wat van zijn bed zonder zijn Beddegenoodts erin J. We hielden het rustig voor de rest van de dag; ook omdat het weekend ervoor zo druk was.

Op zondag, 24 juni, gingen we naar de Chicago Pride Parade. Daar zagen eerst en vooral een persoon van een praalwagen over kop gaan. Dat was schrikken! Daarna waren we getuigen ons 2de Chicago Girlfight, waarbij er zelfs een halfnaakt meisje geboeid op straat werd gegooid en daarna opgepakt. Dat gaf een gemengd gevoel – een herrieschopper moet ergens nog met respect voor de mens behandeld worden en niet in publiek halfnaakt en geboeid op straat worden koest gehouden.

We sloten het weekend af met een BBQ met uitzicht op de Chicago Skyline.

Foto's van Classical Music @ Grant/ Millenium Park: https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/ConcertMilleniumPark?authuser=0&feat=directlink

Foto's Gay Parade:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/GayParadeInChicago?authuser=0&feat=directlink

Foto's BBQ by Night:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/BBQAtHome?authuser=0&feat=directlink

Weekend 29/ 30/ 1 June/ July & 2/ 3/ 4 July: Mini -Vakantie

Op vrijdag, 29 juni, begonnen Dries en ik aan onze geplande Mini-Vakantie. We vlogen die vrijdag nog van Chicago naar het door ons geliefde Los Angeles. Zaterdag, onze enige dag in Los Angeles, probeerden we er alles uit te halen: we ontbeten in een nieuw geopende Pain Quotidien in Calabasas (ja ja, waar de Kardashians wonen http://en.wikipedia.org/wiki/Keeping_Up_with_the_Kardashians ), we gingen naar het wondermooie Getty Museum waar we een Foto Expositie zagen van de overleden fotograaf Herb Ritts (http://www.herbritts.com/ ) en we sloten de dag af in ‘ons paradijs’, de wijngaard ‘Malibu Wines’.

Op zondag begaven we ons naar Palm Springs (ja ja, waar het beroemde Coachella Muziekfestival doorgaat http://en.wikipedia.org/wiki/Coachella_Valley_Music_and_Arts_Festival ) in de woestijn. We stopten eerst nog even in Claremont voor een ontbijtje. Die namiddag lagen we in de zon aan het zwembad te relaxen met uitzicht op een bergkam in de woestijn. De rest van de dagen brachten we door met sporten en heel veel relaxen in een hitte die het zwembadwater had opgewarmd tot jacuzziwater, maar dan zonder bubbels.

Op woensdag, vlogen we via Las Vegas terug naar Chicago en bereidden we ons voor om nog 2 dagen te werken. Alweer een versie van de nationale feestdag, 4^th of July, overleefd.

Foto's L.A. & Palm Springs: https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/TripToLAAndPalmSprings?authuser=0&feat=directlink

Weekend 6/ 7/ 8 Juli 2012: Werken geblazen…

De nadruk dat weekend lag vooral op ‘werken’. Ook in de U.S. moeten de werknemers geevalueerd worden en die week en dat weekend waren cruciaal. ‘s Avonds genoten van een welverdiend ‘tapas-dinner’ in het restaurant ‘Wave’ van het Whotel.

We hebben verder niet veel ‘opwindende’ of ‘noemenswaardige’ zaken gedaan, aangezien ik ons appartement poetsen niet als spannende noch ontspannende activiteit beschouw J

Foto's Chicago by Night:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/ChicagoByNight?authuser=0&feat=directlink

Weekend 13/ 14/ 15 Juli 2012: Taste of Chicago & Beach Dash

Op vrijdag, staken we de straat over naar het Grant/Millenium Park waar tijdens de zomer 101 activiteiten doorgaan; zo ook het wereldberoemde eetfestival ‘Taste of Chicago’ (http://en.wikipedia.org/wiki/Taste_of_Chicago ). We merkten al gauw dat ‘The Taste’ heel wat van zijn flair veloren had. Wat ooit een indrukwekkend groot en verfijnd eetfestijn moest zijn, was nu een afkooksel van dat concept met vooral de lagere klasse uit de suburbs al bezoekers. Dries en ik liepen er op een klein uur door en waren niet onder de indruk.

Zaterdag namen we deel aan alweer een andere obstakelrace; deze keer op het strand van Lake Michigan: Beach Dash (http://beachdash.com/#/home.php ). Zoals elk weekend verwachtten we prachtig, zonig en vooral warm weer. Die zaterdag was het overtrokken en toen we aan de start stonden kregen we een enorme vlaag regen over on sheen. Plotsklaps stonden we er allemaal bij als gepluimde en uitgeregende waterkippen. Gelukkig – zoals gewoonlijk in Chicago – was het 30 minuten afzien in de koude regen en dan kwam de zon weer te voorschijn en maakte het bloedheet. ‘s Avonds trokken we opnieuw naar Taste of Chicago, aangezien een vriendin van ons +/- 200 gratis eet- en drankbonnen had weten te scoren. Zondag hielden we het rustig en deden we een BBQ op het gemeenschappelijk terras van ons gebouw met zicht op Chicago,haar meer, haar park en haar wondermooie skyline.

Foto's Beach Dash:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/BeachDash?authuser=0&feat=directlink

Foto's Taste of Chicago:
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/TasteOfChicago?authuser=0&feat=directlink

 

Weekend 20/ 21/ 22 Juli 2012: Shoppen & BBQen

Die vrijdag, 20 juli, trokken we er op uit naar het restaurant ‘Untitled’, wat mij (Loes) was aangeraden door een collega. Men deed eerst wat lastig aan de ingang, aangezien Dries sneakers aan had, maar uiteindelijk mochten we er toch in. Er zit een heel concept achter dit restaurant; zo bestaat het restaurant uit verschillende ruimtes en probeert men een zeker jaren ’50 sfeer na te bootsen. Naar onze mening zijn de Amerikanen te ‘uptight’ aangaande wie binnen mag en in welke ruimte je mag gaan en staan. Diezelfde avonden probeerden we nog wat andere gelegenheden voor een drankje: het terras van het Blu Raddison Hotel, een Havana Mojito Bar en Social 25 waar ze live muziek spelen.

Op zaterdag gingen we shoppen om weer wat voorraad in huis te hebben.

Zondag, 22 juli, bestond uit sporten en een BBQ organizeren voor een paar vrienden/ kennissen die we ondertussen in Chicago hadden gemaakt.

Foto's van BBQ with Friends:
https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/BBQWithFriends?authuser=0&feat=directlink

 

Weekend 27/ 28/ 29 Juli 2012: Genieten van de zon en op het gemak toeleven naar onze vakantie

Vrijdag, 27 juli, gebruikten we onze Groupon om naar een Comedy show te gaan kijken. Zo ontdekten we een van de betere vrouwelijke comediennes: Megan Gailey (http://www.megangailey.com/ ).

Op zaterdag vervulden we onze huishoudelijke plichten in de voormiddag en gebruikten we de namiddag om te genieten van de zon in het park, te gaan sporten en alweer een restaurant te ontdekken ‘Avec’.

Zondag gingen we voor het eerst naar het strand in Chicago; Oakstreet Beach. Dat was een reuze! Lekker chillen op een aangenaam aangelegd strand. ‘s Avonds kwam een –ondertussen goede vriendin – Elise bij ons meegenieten van een BBQ.

Foto's van een Chicago Beach: https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/AfternoonTheBeach?authuser=0&feat=directlink

Weekend van 3/ 4/ 5 Augustus 2012: Het Muziekfestival Lolla Palooza

Bands gezien op vrijdag:

- Die Antwoord

- NERO

- M83

- The Black Keys

Uitschieter van de avond was wel degelijk ‘Die Antwoord’. We mochten ‘het bloot gat’ van de zangeres Yolandi Visser aanschouwen en de zanger Watkin Tudor Jones draaide een meisje uit het publiek gewoon even tussendoor een tong. Heftig!

Bands gezien op zaterdag:

- Moon Taxi

- FUN.

- Franz Ferdinand

- Walk off the Earth

- Calvin Harris

- Avicii

We vonden de groepen ‘Moon Taxi’ en ‘Walk off the Earth’ op het kleinste podium best wel te pruimen, maar zoals verwacht was het een feest met Avicii. Enerzijds omdat het ‘Avicii’ is, en anderzijds omdat na een evacuatie van 3 uur (bijna geen impact voor ons, aangezien we gewoon de straat moesten oversteken naar ons appartement en 3 uur daar de tijd verdrijven terwijl het indrukwekkende onweer voorbij kwam) het Lolla Palooza Festival gewoon verder ging alsof er niets aan de hand was.

Bands gezien op zondag:

- Trampled by Turtles

- The Walkmen

- Sigur Ros

- Of Monster and Men

- Florence + The Machine

- Chairlift

- Justice

‘Florence +The Machine’ gaf mij (Loes) kipenvel. Echt de max!

Het was een geslaagd Lolla Palooza Muziek Festival, inclusief evacuatie en reportage hiervan op CNN en tot op belgische TV-zenders en kranten.

Foto's van Lolla Palooza:
https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/Lollapalooza2012?authuser=0&feat=directlink

 

Avond van 7 Augustus tot 20 Augustus: Shut Down van het Droes systeem

Dries en ik hadden een kleine, maar toch goed gevulde periode van vakantie en ontspanning voorzien:

Dinsdagavond, 7 Augustus 2012: Coldplay Concert – Het was echt de max! Die Chris Martin is duidelijk een geboren entertainer! Ook was er voor een supersonisch lichtspel gezorgd en dat was voor onze netvliezen een opwindend gebeuren.

Foto's van Coldplay:
https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/Coldplay?authuser=0&feat=directlink

 

Woensdag, 8 Augustus 2012 tot en met Zondag, 19 Augustus 2012: Vakantie op Hawaii

Eiland 1 – Kaua’I, The Garden Isle

Woens 08/08: Mijn 31^st (ja, al zo oud!!!) verjaardag brachten we op het vliegtuig door. OOk al heeft de piloot niet aangegeven dat het mijn verjaardag, toch was er een soort verrassing: Pierce Brosnan zat op onze vlucht (ja ja, die man die James Bond een paar jaar heeft gespeeld http://www.imdb.com/name/nm0000112/ ).

Dond 09/08: Zwembadsessie 1 (d.w.z. Slapen, Lezen, Chillen, etc)

Vrijd 10/08: Wandeling over een bergkam naar een afgezonderd strand waar een bergrivier in de zee stroomt

Zat 11/08: Kayakken

Zon 12/08: Zwembadsessie 2

Eiland 2 – Hawai’i, The Big Island, The Volcano Island

Maan 13/08: Vlucht van Kauai’i naar Eiland 2, Hawai’i

Dins 14/08: Bezoek aan de mooiste plekken van The Big Island, inclusief watervallen en een vulkaan

Woens 15/08: Zwembadsessie 3

Dond 16/08: Zwembadsessie 4

Vrijd 17/08: Zwembadsessie 5

Zat 18/08: Vlucht van Hawaii naar Los Angeles

Alweer een bekende kop gespot: Mike Tyson (ja ja, die redelijk agressieve bokser http://en.wikipedia.org/wiki/Mike_Tyson )

Zon 19/08: Vlucht van Los Angeles naar Chicago

Foto's van Hawaii: https://picasaweb.google.com/104386486813817171351/Hawaii2012?authuser=0&feat=directlink

Op Maandag, 20 Augustus 2012, zakten de moed ons in de schoenen en stonden we met diezelfde schoenen terug in de realiteit. Dries vertrok met de ochtendvlucht naar Detroit. En ik (Loes) zal vanaf volgende week in een nieuwe HR rol beginnen voor een nieuw department.

Zoals u kon lezen, hebben we heel restaurants aangedaan, hier vindt u alvast de websites en onze mening:

Porkchop: http://www.chicagoporkchop.com/ - Mening: Het draait allemaal rond bbqen, grillen, roken en smoren van vlees. Het eten is niet verfijnd, maar dat mag ook al eens.

Wave: http://www.waverestaurant.com/ - Mening: Het draait allemaal rond kleine tapas bordjes om te delen. De rekening loopt wel makkelijk op door dit concept, maar het was ‘yummie’.

Untitled: http://untitledchicago.com/home-page/ - Mening: Zoals eerder aangegeven, het draait allemaal rond het nabootsen van een Jaren ’50 sfeer met een toefje Burlesque, alleen zijn de huidige Amerikanen te ‘uptight’ om de echte ‘Je m’en fou’ sfeer te laten ontstaan.

Avec: http://avecrestaurant.com/ - Mening: Ook hier weer draait alles rond kleine tapasbordjes delen. Ook hier loopt de rekening daardoor op, maar het eten is vers en verfijnd.

Na toch al 16 maanden in de U.S. hebben we al een paar echte Amerikaanse clichés bevestigd gezien:

1.       Jonge mannen lopen hier vanaf een bepaalde adolescentieleeftijd rond met een opgepompte borstkas. Dit is waarschijnlijk door elke morgen spek met eieren te eten en 100 maal te pompen voor het slapen gaan. Check!

2.       Mensen laten hun tanden hier wel degelijk witten alsof het de normaalste zaak in de wereld is. Check!

3.       De Amerikanen aan de West Coast zijn wel degelijk magerder en lijken er gezonder uit te zien dan de Amerikanen in het Central gedeelte. Check!

4.       Amerikanen kopen wel degelijk alles op krediet en hebben verschillende afbetalingen lopen op verschillende credit cards. Check!

5.       We hebben het voorbije weekend een vrouw, die een achterwerk had dat kon doorgaan voor het achterwerk van 3 mensen, zich in een vliegtuigstoel zien wringen voor 1 persoon. Check!

Onze vooruitzichten:

- Een weekendje New York

- Bezoek van Jan, Annelies en Annelies uit Belgie

- Bezoek van Eva en Franz uit Belgie

- Een weekendje Daytona bij de ouders van Dries

- Bezoek van Adinda uit Belgie

- Een weekendje Boston voor Loes bij Nicky en voor Dries een marathon in Detroit

- Bezoek van de ouders van Dries

…

En kijk eens aan:

Dries en Loes komen naar Belgie van 22 December 2012 tot 1 Januari 2013!

Take care!

Droes

Week#49 (April 2nd – April 8th); Week#50 (April 9th – April 15th); Week#51 (April 16th –April 22nd); Week#52 (April 23rd – April 29th)….1 YEAR…etc in review

Ondertussen wonen we welgeteld op de dag van vandaag 408 dagen in de United States. We hebben al veel integratiemomenten meegemaakt: een social security number aanvragen; 4^th of July 2011; aangesproken worden door de Park Ranger vanwege drinken in het openbaar; baseball games; basket ball games; Thanksgiving; Christmas; de Superbowl; de Oscars…en hieronder kan u lezen over ons allereerste Fund Raiser Event a.k.a een chique feestje voor het goede doel.

Tijdens het weekend van 6, 7 en 8 April 2012, doken op vrijdagavond het nachtleven in. We gingen eten in HUB51 (http://www.hub51chicago.com/) en gingen dan ‘daaansen’ (gelieve dit te lezen zoals Dries het bedoeld – met een antwaarps accent) in SUB51 (http://www.hub51chicago.com/). Ons oordeel: voor de kwaliteit van het eten moet je niet naar HUB51 gaan. Voor de ambiance – lees: in een ruimte zo groot als een woonkamer opeengepakt staan dansen en af en toe een ‘wasted teenager’ over u krijgen – moet je het ook niet doen.

Op zaterdag speelden we tennis in het park tegenover ons appartement en waren we ‘s avonds uitgenodigd bij Elise en Max voor een paasdiner met een echte Scavenger hunt (paaseierenzoektocht). Het kind in ons kwam naar boven en was gelukkig!

Ook op zondag lieten we ons lichaam werken en gingen we lopen en tennissen, waarna we ons te goed deden aan een uitgebreide paasbrunch waarmee we het weekend afsloten.

Het weekend van 13 – 15 April 2012 was toegewijd aan het Chicago Movie & Film Festival (http://cimmfest.org/) . We zagen volgende films:

Vrijdag:

Ecstacy - http://www.imdb.com/title/tt1809287/ – Eem film gebaseerd op een boek van Irvine Welsch. U weet wel die kerel die ook het boek ‘Trainspotting’ heeft geschreven. Die schrijver zat gewoon bij ons in de zaal. En we leerden al gauw dat hij in Chicago woonden en er een jonge blonde vrouw op na hield.

Zaterdag:

Rollertown - http://rollertownthemovie.com/ - Een film over discomuziek en rolschaatsen en slapstick humor. Een combinatie, die wel degelijk werkt! Er zaten fantastische ‘one liners’ in de film, die je doen verlangen naar de Disco periode en naar rolschaatsen en korte sponse broekjes.

Uprising: Hip Hop and the L.A. Riots - http://www.imdb.com/title/tt2215707/ - Een film over de afro-amerikanen in L.A., die ontploffen en rel schoppen nadat de corrupte politieagenten, die Rodney King afrossen en plat teaseren, worden vrijgesproken. Alle grote Hip Hoppers van deze aarde komen getuigen hoe tijdens diezelfde periode Hip Hop aanslaat en hoe hun boodschappen over de corrupte en discriminerende politie eindelijk door het grotere publiek gehoord worden. Enkele bekende liedjes zijn: ‘Cop Killer’ van de band Body Count http://en.wikipedia.org/wiki/Cop_Killer_(song) en ‘Fuck tha Police’ van de band N.W.A. http://en.wikipedia.org/wiki/Fuck_tha_Police .

Holiday Road - http://www.imdb.com/title/tt1949552/ - Een verzameling van 13 kortfilms in 1 film. Elke kortfilm staat in het teken van een amerikaanse feestdag. Ons oordeel: de minst goede film van de reeks die we gezien, maar de makers hadden blijkbaar een hele groep fans uitgenodigd, dus de opkomst was enorm.

Zondag:

The girls in the band - http://www.imdb.com/title/tt1677642/ - Een prachtige documentaire over de opkomst van vrouwen in de wereld van de jazzmuziek in Amerika. Echt een prachtige film! Thumbs up!

De filmliefhebber in mij (Loes) was weer verzadigd voor een tijdje! BTW – het filmtheater (Logan Theatre) was nog helemaal in jaren ’50-stijl. Super Cool!

Op vrijdag, 20 April 2012, waren we uitgenodigd op een bedrijfsfeestje van de groep waarbinnen Dries werkt. Het feestje ging door in ‘The House of Blues’. Het begon om 6:30 p.m. en de lichten floepten terug aan om 10:30 p.m. Toch waren Dries en ik reeds om 10:30 p.m. goed gemarineerd, aangezien het ‘open bar’ principe van toepassing was en de ‘vodka-sprite’ rijkelijk vloeiden. In al onze gemarineerdheid volgden we het groepje feestvierders waarmee aan het optrekken waren en zaten we plotsklaps in een limousine met een gezellige gay richting de nacthclub, genaamd ‘The appartment’ http://www.apartmentlounge.com/.

Op zaterdag sliepen we heel erg lang uit na de zware avond, sleepten we onszelf naar een Chicago Bulls game en sloten we de avond af op een verjaardagsfeestje van Elise. Ze probeerden ons ‘alweer’ in de alcohol te duwen en liet ons kennis maken met gummi bears, gedrenkt in vodka.

Op zondag, hadden we alweer een hele reeks andere activiteiten gepland: we waren uitgenodigd op de 1-jarige verjaardag van de dochter van een collega mij (Loes) en we hadden kaartjes voor het Chicago Philharmonic Orchestra. De verjaardag vond plaats in het Natuurmuseum van Chicago (http://www.naturemuseum.org/) met een echte vlindertuin en cupcakes en tetrablikjes appelsap en ‘om ter grootste kadoos’.

Het optreden van het Chicago Philharmonic Orchestra was volledig toegewijd aan Beethoven. De orkestleider/ dirrigent – die in mijn hoofd geassocieerd wordt met een respectabel, niet-kapitalistische persoon – maakte van de situatie gebruik om een dokter/ verkoper van hoorapparaten te linken met de show. Want je kan gehoorproblemen, zoals deze van Beethoven, vermijden door het dragen van een van deze wonderbaarlijke en dure hoorapparaten.

Tijdens het weekend van 27, 28 en 29 April 2012 deden we het veel rustiger aan dan het voorgaande weekend. Op zaterdag gingen we naar een iets verder gelegen Outlet Shopping Mall http://www.simon.com/mall/?id=1251. Het was me toch een ervaring!

We ontdekten de keten ‘Outdoor World’. Een winkel met alles voor alle mogelijke buitensporten, maar vooral met een focus op Jagen, Sportvissen, Kamperen en Boten.

Daarnaast zagen we eindelijk ‘Amish’ in levende lijve in de Shopping Mall, met ‘koksmuts’ en een lang boerinnenkleed en alles erop en eraan. Ik vond het fantastisch!

Op 4, 5 en 6 mei 2012 lag onze focus op ons voorbereiden om naar Belgie te komen. We pikten op vrijdag nog een nieuwe animatiefilm mee ‘The Pirates! Band of Misfits - http://www.imdb.com/title/tt1430626/ . Deze film is van de makers van Chicken Run, maar is volgens ons oordeel veel minder goed.

Op zaterdag en zondag ging ons tijd vooral naar poetsen, inpakken, kadootjes kopen en ons mentaal voorbereiden om terug naar ‘Our Home Country Belgium’ te gaan na een jaar in de U.S.

Tijdens de weekend van 11, 12 en 13 mei 2012 & 18, 19 en 20 mei 2012 bevonden we ons in Belgie en waren we aan het eten en aan het drinken in gezelschap van familie, vrienden en kennisen.

Na een week keihard doorwerken om de berg werk van onze week vakantie in te halen, hadden we een verlengd weekend van vrijdagavond 25 mei tot maandagavond 28 mei 2012. Op zaterdag sliepen we uit, aten we een broodje van Hannah’s Bretzel (http://www.hannahsbretzel.com/) en begonnen we aan onze mini-roadtrip. Het eerste deel van de trip bracht ons van Chicago naar Grand Rapids. We kwamen aan in ons hotel, gelegen aan een rivier in een zonovergoten Grand Rapids. We deden ons tegoed aan een aperitief, aten een hapje en gingen dan naar de Van Andel Arena (http://vanandelarena.com/) waar we naar de Red Hot Chilli Peppers gingen kijken (http://redhotchilipeppers.com/tour/1388-2012-05-26-van-andel-arena#) . Het was letterlijk ‘DE MAX’! Anthony Kiedis’ body rules! De man is 49 jaar oud en ziet eruit alsof hij 29 jaar oud is. Ongelofelijk! De sfeer was fantastisch! Dit was misschien mede door het feit dat Anthony Kiedis in zijn hometown, Grand Rapids, speelden voor zijn eigen ‘Mom’. Echt, de autorit en het geld meer dan waard!

Op zondag, reden we van Grand Rapids naar South Lyon om een collega van Dries te gaan bezoeken. ‘s Avonds reden we terug richting Chicago, maar maakten we nog een stop in New Buffalo, waar we ooit in Juli 2010 een supercoole bar aan een jachthaven ontdekten. Speciaal voor die bar, The Stray Dog, (http://www.thestraydog.com/) gingen we terug naar New Buffalo om herinneringen op te halen en te genieten van de overheerlijke guacamole en vakantiesfeer.

Maandag, 28 mei 2012, reden we terug naar Chicago, deden we niet extreem veel meer, behalve een bbq op ons terras op de 25ste verdieping.

Het weekend van 1, 2 en 3 juni 2012 verliep ongepland maar bracht weer heel wat verassingen. Op zaterdagvoormiddag brachten we een bezoek aan het museum tegenover ons appartementsgebouw (http://www.artic.edu/) . Het was Corporate Day en aangezien Deloitte dit museum sponsorden, mochten we gratis binnen en zagen een expositie van Lichtenstein. U weet wel die schilder, die schilderijen maakt van stripboek-kadertjes met emotionele vrouwen en superstoere, vechtende mannen. Daarna besloten we Chicago verder te ontdekken en zo belandden we volledig ongepland op het Chicago Maifest (http://www.mayfestchicago.com/). Een amerikaanse weekendversie van de duitse Oktoberfesten. We zagen Amerikanen drinken in het openbaar uit bekers van halve liters. We zagen Amerikanen ‘los gehen’ op ‘Ole Ole Ole Ole Ole, we are the Champions’. We zagen een girlfight tussen een ierse, rosharige, geblokte vrouw en een amerikaanse, verzorgde, verfijnde vrouw. Het was een Maifest zoals het er een moest zijn. Op zondag deden we wat aan sport, deden we boodschappen en gooiden alweer wat op de BBQ.

Het voorbije weekend van 8, 9 en 10 juni 2012, gingen we op vrijdag naar een pas-ontdekte openluchtbar in een restaurant dicht aan ons appartementsgebouw (http://3forks.com/location.php). Op zaterdag, hielden we ons doorheen dag rustig en ruimden we ons appartement op. ‘s Avonds mochten we naar ons eerste Fund Raiser Event. De locatie, het practhige Field Museum: http://fieldmuseum.org/ . De orde van de avond: je komt aan in galakledij, je neemt deel aan het aperitief en ondertussen kan je bieden op tentoongestelde items – dit heet de Silent Auction, dan wordt je gevraagd om naar het Dinninggedeelte van de zaal te gaan waar het diner wordt geserveerd en waar de ‘echte Auction’ doorgaat. Dries en ik zaten dus megahard klaar met onze nummer ‘293’ om te bieden; tot we hoorden dat de 11 items voor gemiddeld 1000 dollar de deur uitvlogen. We berekenden dat de HOW organisatie (http://www.how-inc.org/) zo maar even 100.000 dollar had opgehaald die avond. Ons oordeel:

- het amerikaanse charity systeem steekt vreemd in elkaar – de rijken geven geld en kunnen dit aangeven aan de belastingen waardoor ze nog minder belastingen moeten betalen

- het amerikaanse charity systeem steekt vreemd in elkaar – de rijken geven geld en mogen tijdens het geld uitgeven, genieten van lekker eten en een leuk feestje

- het amerikaanse charity systeem steekt vreemd in elkaar – de rijken geven geld en krijgen leuke items in ruil: een luxeweekend San Francisco, een weekendje golf spelen, etc

Dries en ik moeten hier toch nog eens over nadenken.

Aangezien het HOW feestje reeds eindigden om 11:00 p.m. met een cupcake als afscheidskadoo, begaven we ons naar de bar van het Radisson Hotel, nabij ons appartement (http://www.radissonblu.com/aquahotel-chicago) . Daar belandden we heel toevallig op een supercool, maar kleinschalig feestje met een supercoole vrouwelijke DJ Lady D (http://www.djladydmusic.com/live/) .

Vandaag, zondag, 10 juni 2012, is het alweer een prachtige zonovergoten dag. Het Chicago Bluesfestival gaat door in ‘onze achtertuin’, het Oldtown Art Festival is bezig en Chicago bruist van de zomer.

Wij blijven trippen met de tripstok en blijven ontdekken!

Toekomstige events: Just for Laughs comedy festival; de Chicago Gay Parade; een verlengd weekend L.A. & Palm Springs; Taste of Chicago; etc.

Enjoy the Summer!

Droes

Voor de Foto's

Easter
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/EasterAtMaxElise?authuser=0&feat=directlink

Movie festival
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/MovieFestival?authuser=0&feat=directlink

House of Blues
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/HouseOfBlues?authuser=0&feat=directlink

Nature Museum
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/NatureMuseum?authuser=0&feat=directlink

Grand Rapids
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/GrandRapidsRoadtrip?authuser=0&feat=directlink

MayFest
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Mayfest?authuser=0&feat=directlink

Charity event
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/CharityEvent?authuser=0&feat=directlink

Happy Easter & Spring!

Week#36 (Jan 2nd – Jan 8th); Week#37 (Jan 9th – Jan 15th); Week#38 (Jan 16th – Jan 22nd); Week#39 (Jan 23rd – Jan 29th); Week#40 (Jan 30th – Feb 5th); Week#41 (Feb 6th – Feb 12th); Week#42 (Feb 13th – Feb 19th); Week#43 (Feb 20th – Feb 26th); Week#44 (Feb 27th – March 4th); Week#45 (March 5th – March 11th); Week#46 (March 12th – March 18th); Week#47 (March 19th – March 25th); Week#48 (March 26th – April 1st) in review

Het is 3 maanden geleden dat we ons blog nog eens hebben geupdated…Hoog tijd dus en allen aan de arbeid! Terzelfdertijd stellen we vast dat we nog 4 weken tekort komen om ons 1st jaar in de U.S.A. te vervolledigen. Holy cow! OMG! Amazing!

Hieronder kan u de hoogtepunten meepikken van de voorbije 3 maanden in het leven van Dries & Loes in the U.S.A.:

Tijdens de week van Jan 9th was de mama van Loes op bezoek. Op zaterdagnammiddag, Jan 7th landde Jenny op de O’Hare luchthaven. Op zondag Jan 8th namen we Jenny aan een ijltempo mee door de straten van Chicago: State Street, Michigan Avenue en Randolph Street. Dan begon de werkweek opnieuw en kon er enkel ‘s avonds samen tijd worden doorgebracht. Op Jan 13th begon Jenny aan een lange trip terug naar huis en stonden Dries en ik voor een verlengd weekend. Die zaterdag, Jan 14th namen we deel aan een historische tour door het ondergrondse netwerk van Chicago, zo leerden we volgende feitjes en weetjes:

- Chicago is genoemd naar een ajuin → The name "Chicago" is derived from a French rendering of the Native American word shikaakwa, translated as "wild onion" or "wild garlic," from the Miami-Illinois language. The first known reference to the site of the current city of Chicago as "Checagou" was by Robert de LaSalle around 1679 in a memoir written about the time. The wild garlic plants, Allium tricoccum, were described by LaSalle's comrade, naturalist-diarist Henri Joutel, in his journal of LaSalle's last expedition. (Met dank aan Wikipedia)

- Chicago wordt ook wel eens ‘The Windy City’ genoemd en dit is niet vanwege de windvlagen die je hier dagelijks moet trotseren, maar vanwege de ‘blazé’ politici → In 1890, Chicago won the bid to host the World's Fair, also known as the World's Columbian Exposition, after eight ballots.Many prominent New Yorkers were extremely irritated that a "frontier town" could beat them. It is a popular myth that the first person to use the term "Windy City" was The New York Sun editor, Charles Dana. Charles Dana was New York's leading fair booster, but there is little evidence that he ever used the "Windy City" term. (Met dank aan Wikipedia)

- De 4 sterren op de vlag van Chicago vertegenwoordigen volgende zaken:

• The first star represents Fort Dearborn. It was added to the flag in 1939. Its six points symbolize transportation, labor, commerce, finance, populousness, and salubrity.

• The second star stands for the Great Chicago Fire of 1871, and is original to the 1917 design of the flag. Its six points represent the virtues of religion, education, aesthetics, justice, beneficence, and civic pride.

• The third star symbolizes the World's Columbian Exposition of 1893, and is original to the 1917 design. Its six points stand for political entities Chicago has belonged to and the flags that have flown over the area: France 1693, Great Britain 1763, Virginia 1778, the Northwest Territory 1798, Indiana Territory 1802, and Illinois 1818.

• The fourth star represents the Century of Progress Exposition (1933–1934), and was added in 1933. Its points refer to bragging rights: the United States' 2nd Largest City (became 3rd largest in 1990 census when passed by L.A.), Chicago's Latin Motto (Urbs in horto – City in a garden), Chicago's "I Will" Motto, Great Central Marketplace, Wonder City, Convention City. (Met dank aan Wikipedia)

Op zondag, Jan 15th, keken we naar de Golden Globes met Ricky Gervais. Lachen! Op maandag, Jan 16th, was het weer eens ‘Eindwerk tijd’.

Tijdens het weekend van Jan 20th- 21st- Jan 22nd gingen we naar de film ‘The Iron Lady’ met Meryl Streep. Echt de moeite! Prachtig! En op zondag brachten we een bezoek aan een outlet shopping center in Aurora op een uur rijden van Chicago Down Town.

Het volgende weekend van Jan 27th- 28th – 29th gingen we zoals verwacht werd van alle ‘Baseball liefhebbende U.S. citizens’ kijken naar de film ‘Money Ball’. Ook de moeite! Deze film wordt door vele Amerikanen in het bedrijfsleven bestempeld als een inspirerende film en iets met teams ;-). Op zaterdag kwamen 1 van onze 2 bevriende koppels, die we tot nu toe hebben, eten. Later die avond namen ze ons mee naar een muziekoptreden in LaSalle Power Company (http://www.500nlasalle.com/ ). We zagen er The Main Squeeze (http://www.mainsqueezemusic.com/ ) optreden en de sfeer en ambiance zaten er zeker in. Op zondag deden we het rustig aan en keken we ‘s avonds naar een film over de financiele wereld, zoals Dries ze graag heeft. (http://www.imdb.com/title/tt1615147/ ).

En dan…eindelijk…het Super Bowl weekend was aangebroken! Op zaterdag, Feb 4th hadden we eerst nog kaartjes voor een Stand-up Comedy optreden in The Comedy Bar (http://comedybarchicago.com/ ). Er zaten best wel goede comediens bij. Soms begrepen we echter niets van het Chicago-Afro-Amerikaanse-accent.

En dan…de belangrijkste zondag van het jaar voor de meeste Amerikaanse mannen…Super Bowl Sunday. Het moet gezegd worden: American Football is wel graaf om naar te kijken. Ik vind het veel mannelijker dan voetbal en niemand kan me ooit vragen om ‘buiten spel’ uit te leggen ;-)

Daarnaast moet het ook gezegd worden dat de reclames en het hele entertainmentblok er rond, best wel de moeite is. Super Bowl Sunday is dus wel degelijk voor herhaling vatbaar.

Het weekend van Feb 10th – 11th – 12th bracht niet zoveel hoogtepunten. Op zondag Feb 12th waagden we ons op de schaatsbaan in Milleniumpark met een paar schaatsen uit de jaren ’50. Het opzet was best wel leuk, maar het ongave ijs en de retroschaatsen maakten het een uitdagende en minder leuke ervaring. ‘s Avonds konden we alweer een prijsuitreiking meepikken, The Grammy’s.

Het weekend van Feb 17th – 18th – 19th vierden Dries en Loes feest! We waren namelijk 5 jaar samen op vrijdag Feb 17th 2012 en daarvoor wilden we onszelf een keer goed verwennen. We trokken op zaterdag Feb 18th onze mooiste kleren en gingen naar het 2-sterren restaurant RIA in The Waldorf Astoria Hotel: http://www.riarestaurantchicago.com/ Oh My God! Excellent Food! Werkelijk, om vingers en duimen van af te likken. De hele ervaring was echt één om ‘U’ tegen te zeggen. Een ober die plotsklaps ‘a capella’ begon te zingen, een ander koppel dat eigenlijk hun huwelijk aan het vieren was,…Het was een topervaring! Doe er dan nog maar eens 5 bij!

We waren nog niet goed en wel bekomen van onze 2-sterrenrestaurant-ervaring of ‘Chicago Restaurant Week’ stond voor de deur. Op het laatste moment wist Dries nog 2 reserveringen achterover te drukken en gingen we op vrijdag Feb 24th naar Leopold (http://www.leopoldchicago.com/ ) waar we ook al oudejaarsavond hadden doorgebracht. We deden er ons tegoed aan Mosselen met frieten. Op zaterdag Feb 25th zetten we onze tour langs sterrenrestaurants verder en belandden we in BOKA, een 1-sterrenrestaurent (http://www.bokachicago.com/ ). Op zondag Feb 26th keken we trots (vanwege Rundskop/ Bullhead), samen met 1 van onze bevriende koppels, naar de Oscars.

Het eerste weekend van Maart 2012 (March 2nd – 3rd – 4th) werd alweer een cultureel hoogstaand weekend met een bezoek aan de 5 Oscars winnende film HUGO en aan The art institute of Chicago. We ontdekten die zondag ,toen we naar het museum gingen, dat Chicago 175 jaar bestond. We zagen overal in de hoge gebouwen rondom ons de ‘175’ verlicht. Prachtig!

Tijdens het weekend van March 9th – 10th – 11th kwam een ander van onze 2 bevriende koppels, die we momenteel in Chicago kennen, op bezoek. We gingen naar de bar The Public House (http://www.publichousechicago.com/ ), waar men een tafel kan reserveren met een eigen tapkraan en dus ook een eigen keuze aan bier. Bestaat dit al ergens in Belgie? Dat weekend schafte Dries zich ook nieuwe loopschoenen aan om zijn voorbereiding voor de halve marathon in Detroit/ Canada echt in te zetten.

Zo wat een maand na onze 5-jarige relatie te vieren, stond er alweer een weekend voor de deur vol festiviteiten: St. Patrick’s Day. Op zat March 17th trokken we eerst naar de parade, die vlak voor onze deur plaats vond en dan naar een bar, die de Amerikanen bestempelen als ‘Dive Bar’ (A dive bar is a type of bar or pub. Dive bars generally have a relaxed and informal atmosphere—they are often referred to by local residents as "neighborhood bars," where people in the neighborhood gather to drink and socialize.). Met dank aan Wikipedia. We kregen er groen gekleurd bier voorgeschoteld en later die dag konden we ook vaststellen dat de rivier en de fonteinen van Chicago voor de gelegenheid groen gekleurd waren. Datzelfde weekend ontdekten we nog 2 andere zeer leuke plaatsen om ‘nen dagschotel’ te gaan drinken:

• W Hotel (http://www.starwoodhotels.com/whotels/property/overview/index.html?propertyID=2005 )

• Benchmark (http://www.benchmarkchicago.com/ )

Tijdens het weekend van March 23rd – 24th – 25th werden we op zat March 24th uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje.‘s Middags mochten we mee gaan lunchen bij een traditionele chinees in China Town. We zaten in een private kamer en kregen verscheidene traditioneel chinees klaargemaakte gerechten op de draaischijf voorgeschoteld, gaande tot kippenpoten. Dries waagde zich aan de kippenpoten en concludeerde het volgende: ‘Afzetterij’. $ 2.5 voor een kippenpoot met weg tot geen vlees aan en waar je voldoening moet halen uit het afzuigen van de kippenppoot. Seriously! ‘s Avonds was er dan deel II van de verjaardag: een privaat feestje in een Ierse Pub. Natuurlijk dronken wij er Stella. Zondag was een rustige dag, tijdens dewelke we onze Stella’s van de avond ervoor verteerden.

Het voorbije weekend van March 30th – 31st & April 1st was een weekend van rust. We zien al heel het weekend een dikke mistlaag in de verte over het meer hangen en het lijkt wel hersft in de plaats van lente. Wat een foute 1-April grap! Op vrijdag, March 30th, ontdekten we nog wel een leuk restaurantje of eerder een tapasbar: http://www.mercatchicago.com/

Nog een goede 40 dagen en we keren voor een weekje terug naar Belgie! Spannend! We kijken er alvast naar uit om iedereen terug te zien, een deftig terras te kunnen benuttigen en Dries vooral naar een pistolet met Americain!

Foto's van de Golden Globes https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/GoldenGlobes?authuser=0&feat=directlink

Foto's van de Superbowl https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Superbowl?authuser=0&feat=directlink

Foto's van het schaatsen https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/IceSkating?authuser=0&feat=directlink

Foto van de valentijnsroos https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Valentijn?authuser=0&feat=directlink

Foto's van ons 5 jarig etentje https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/5YearsTogether?authuser=0&feat=directlink

Foto's van de restaurant week https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/RestaurantWeek?authuser=0&feat=directlink

Foto's van 175 jaar Chicago https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/175YearsChicago?authuser=0&feat=directlink

Foto's van St. Patricks Day https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/StPatricksDay?authuser=0&feat=directlink

Foto's van Chinees eten https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/BirthdayMaxElise?authuser=0&feat=directlink

Merry Chirstmas and a Happy 2012!!!

Week#30 (Nov 21st – Nov 27th); Week #31 (Nov 28th – Dec 4th); Week #32 (Dec 5th – Dec 11th); Week#33 (Dec 12th – Dec 18th); Week#34 (Dec 19th – Dec 25th) & Week#35 (Dec 26th – Jan 1st) in Review

Op het einde van de maand Januari 2012 zullen Dries en ik negen maanden in de U.S. wonen – dat is ¾ van een jaar. That is out of control! Voor ons lijkt het alsof het gisteren was dat we met jullie allemaal nog een glas dronken en afscheid namen. De dagen, weken, maanden vliegen voorbij. Opnieuw ervaren Dries en ik dit als een droom waar we uit moeten wakker worden en plots terug in ons bed in Muizen zullen liggen. Anyway…what has been going on?

Tijdens het verlengde weekend van 24, 25, 26 en 27 November 2011 ging er (zoals jullie opmerken tijdens de volgende weekends) tijd naar het schrijven van ons beide eindwerken voor de cursussen, die we ooit begonnen zijn in Belgie. Natuurlijk in zeer verschillende domeinen – Dries met een focus op IT en Loes met een focus op De mens op de werkvloer. Toch hebben we ook aandacht besteed aan de amerikaanse tradities en als goede ‘Aliens in the United States’ volgende ingredienten gekocht om Thanksgiving te vieren op donderdag, 24 Nov 2011: kalkoen, aardappelen voor aardappelpuree, veenbessen en Pumpkinpie. Zijn wij even geintegreerd!? Die dag zagen we ook naar een stukje van de Macy’s Thanksgiving parade op televisie, maar kozen we daarna voor een hele reeks afleveringen van ‘In de Gloria’ om de goedkope Macy’s smaak te compenseren.

Tijdens een wandelingetje voor uithaalkoffie merkte Dries die nacht op dat er reeds voor verschillende winkels mensen zich geparkeerd hadden om vanaf 3 of 4 uur ‘s nachts te profiteren van de Thanksgiving Sales. Consumeren!? En dat met z’n allen!? De dag erop waagden Dries en ik, ons ook aan Michigan Avenue en de Thanksgiving Sales. We kwamen thuis met een stel sokken. Zijn we dan toch echte Belgen, die enkel aan sparen denken!? Op zaterdag, 26 Nov 2011, skypten we even met Annelies V. ergens in Zuid-Amerika. De technologie staat voor niets. s’Avonds gingen we eten met een bevriend Chicago-koppel in een ‘fusion Frans-Mexicaans restaurant’. Het concept sprak ons ten zeerste aan, want het was een BYOB – Bring Your Own Bottle-restaurant. Graaf! Het eten was ook subliem. We gaan zeker terug. Op zondag, 27 Nov 2011, namen we uitgebreid ontbijt met een wereldbekende ‘Sprinkles Cupcake (http://www.sprinkles.com/).

Ons verdict staat vast – cupcakes zullen ons vandaag niet bekoren en waarschijnlijk nooit. We brachten ook nog een bezoek aan de bekende Navy Pier in Chicago om de beste popcorn (http://www.garrettpopcorn.com/) ter wereld te kopen voor een collega van Dries uit Detroit. Dries vertrok reeds in de vooravond naar Detroit en het verlengde Thanksgiving weekend kwam tot een einde.

Het weekend van 3 en 4 December 2011 draaiden alles rond verhuizen. Dries was die week naar een training gegaan in Texas in een pas nieuw geopende Trainingscampus van Deloitte. Hij kwam op 2 December laat thuis en tegen dan stonden onze 6 zakken klaar, waarmee we eerst van Belgie naar Los Angeles waren gereisd, dan van Los Angeles naar Chicago en ten slotte naar ons vaste stek in Chicago voor het komende jaar 2012. Op zaterdagmorgen, 3 December 2011, werden ons de sleutels van ons nieuw appartement overhandigd. Daarna vertrokken we op een ‘Scavenger Hunt’. We bezochten de welbekende scandinavische meubelzaak, de door de amerikanen geliefde groothandel Costco en andere ‘alles-in-1’ supermarkten. Om 22h30 lieten we ons doodmoe in de zetel vallen en aten we zelfgemaakte hamburgers. Op zondag gaven we onszelf wat rust en sliepen we uit. Rond de middag deden we de laatste inkopen en liepen we naar ons ‘in te richten appartement’, waar we alles aanpasten naar onze zin.

Het weekend van 10 en 11 December 2011 bestond uit een beetje pret en heel veel uren werk aan onze eindwerken. De pret was het bezoek van Stijn Van Hoof en Joren Groenvynck, Belgische collega’s, die voor hun project in een stadje dichtbij Chicago moesten zijn. Ze brachten ons zaterdagnamiddag en –vooravond een bezoek en dat konden we ten zeerste apprecieren.

Het weekend erop van 17 en 18 December 2011 bracht niet veel spannends. Enerzijds kroop er veel tijd in onze eindwerken en anderzijds nodigde het koude en winderige weer in Chicago niet uit om de ‘tripstik’ boven te halen (In de Gloria :)). We bleven dus braaf binnen en schreven gedwee verder, met uitzondering van de nodige trip naar de supermarkt en een skype call met Annelies V. in alweer een ander Zuid-Amerikaans land. Zo heeft ze ons appartement ook eens gezien he :)

En dan – Joepie! – Kerst en Nieuw en twee verlengde weekends na elkaar. TIjdens de volgende 11 dagen samen – Dries had een week vakantie, maar ik niet – stonden er twee thema’s centraal: samen chillen ‘s avonds en drie seizoenen lang genieten van de super hilarische serie Parks & Recreation.
We begonnen het weekend van vrijdag 23, zaterdag 24, zondag 25 en maandag 26 December 2011 met een supernieuwe, supercoole, superawesome Movie The Girl with the dragon Tattoo (http://www.imdb.com/title/tt1568346/). Een amerikaanse remake om vingers en duimen van af te lekken. Natuurlijk – het boek is beter dan de film of was het omgekeerd!? De volgende dag, zaterdag, vierden we Kerst met een variatie aan hapjes en lekkers en bubbels. Op zondag, ruimden we ons nieuwe appartement voor een eerste keer op – een echt avontuur . Zwabberen en schrobben is in elke nieuwe woonplaats toch weer anders. Op maandag, concentreerden we ons op onze eindwerken en gingen in de vooravond nogmaals naar de bekende scandinavische meubelzaak voor wat extra ‘stuff’.

Tijdens het weekend van vrijdag 30 December, zaterdag 31 December, zondag 1 Januari en maandag 2 januari maakten we er een leuke boel van. Op vrijdag, huurden we de film ‘The Tree of Life’ (http://www.imdb.com/title/tt0478304/) – volgens Dries een kutfilm, maar volgens het establishment ‘de film van 2011’. Je moet erin komen, zou ik zo zeggen. Het doet denken aan ‘A Space Odyssey (http://www.imdb.com/title/tt0062622/).

Zaterdag, 31 December, begonnen we met ‘an all American pancake breakfast’ bij een breakfastplaats, nabij ons appartement (http://wildberrycafe.com/). Smullen! Daarna telefoneerden we de wereld rond om verschillende mensen een ‘Gelukkig Nieuwjaar’ te wensen. Krop in de keel! ‘s Avonds warmden we ons thuis alvast op met de nodige liters bubbels en lieten we ons daarna per taxi maar Leopold brengen (http://leopoldchicago.com/ ) , een belgisch geinspireerd restaurant. Heerlijk! Subliem! We kregen zelfs een ‘Happy New Year Tiara’.

Zondag, 1 januari 2012, is naar gewoonte een verloren dag – uitslapen, hangen en vooral niet te veel nadenken over wat je nu wel en niet allemaal gedaan hebt in 2011 en wat je nu wel en niet allemaal zou moeten doen in 2012. Er was wel 1 lichtpuntje die dag – we gingen kijken naar de allereerste thuiswedstrijd van de Chicago Bulls in het United Center. Ons home team won en wij zagen het en keurden het goed. Go Bulls! Maandag, 2 januari 2012, werd er gewerkt aan de eindwerken en sloten we de reeks verlengde weekends af.

Wat zijn de vooruitzichten?
• Op 7 januari 2012 komt mijn mama (Loes) voor een weekje op visite.
• Het weekend van 14, 15 en 16 januari is opnieuw een verlengd weekend, aangezien men hier dan Martin Luther King eert.
• Op zondag, 15 januari 2012, vind je mij voor de buis want dan zijn het ‘The Golden Globes’ gepresenteerd door Ricky Gervais. Respect!
• En op zondag 5 Februari vind je mij voor de buis (Dries) want dan is het de (wereld)befaamde Superbowl, met zowat de beste reclames van het jaar. In bijgevoegde link vind je mijn favoriet van vorig jaar. http://www.youtube.com/watch?v=SKL254Y_jtc

Foto`s van Thanksgiving weekend 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Thanksgiving2011?authuser=0&feat=directlink

Foto`s van Kerst & Nieuw 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/KerstEnNieuw2011?authuser=0&feat=directlink

Foto`s van de Chicago Bulls
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/ChicagoBullsVsGrizzlies?authuser=0&feat=directlink

Uitblazen & dan opnieuw knallen

Week #27 (Oct 31st – Nov 6th); Week #28 (Nov 7th – Nov 13th); & Week # 29 (Nov 14th – Nov 20th) in Review

Op vrijdag, 28 Oktober 2011, pakten Dries en ik zowel in om uit te blazen in Hawaii als om naar Chicago te trekken. ‘s Namiddags vertrokken we naar het paradijs, genaamd Maui, een van de Hawaainse eilanden/ Poynisian islands  We kwamen rond 21hrs aan en de temperatuur was zalig – rond de 30 graden, een zachte zomerbries en een beetje vochtig.

De volgende morgen wisten we pas echt dat we goed zaten – het uitzicht vanuit onze kamer was ‘gorgeous’!
‘Platte rust’ here we come! Op zaterdag (29/10) en zondag (30/10) deden we helemaal NIETS (= liggen, lezen, genieten van de zon en een cocktail drinken). Op maandag (31/10) liet ik me op aandrang van Dries extra stimuleren om te ontspannen in de Spa van het hotel. Op dinsdag (01/11) huurden we snorkels en zagen we onder water een zwevende zeeschildpad. Op woensdag (02/11) reden we naar de andere bewoonde kant van het eiland en de dag (03/11) erop reden naar Hana langs scherpe bochten, rostmuren waarvan watervallen naar beneden storten. Het is de ‘must do’ van Maui.

Dries en ik vonden het allemaal prachtig, maar met de natuur in Zuid-Amerika in ons achterhoofd en als benchmark, wisten we dat er nog vele andere soortgelijk wondermooie plekken op de wereld zijn. Langs de weg naar Hana, vind men ook verschillende stalletjes, die eten en andere spulletjes verkopen en allemaal beweren ze ‘het beste bananenbrood te hebben’. In elk geval Hawaii – Maui = Banaan + Kokos. Die namiddag reden we nog naar de top van de krater van de vulkaan. Het was er prachtig! We voelden ons nog nooit zo dicht bij de goudpot van de Troetelbeertjes  Want we vonden onszelf boven de laaghangende wolken; op 1219 meter boven de zeespiegel. En op weg naar beneden ontstonden er allemaal regenbogen rondom ons! Vandaar dat u ook ‘de regenboog’ terugvindt op de nummerplaat van een Amerikaan, die uit Hawaii komt.

Op vrijdag (04/11) genoten we nog kort van de hotelfaciliteiten alvorens op het vliegtuig L.A.-waarts te stappen.
Zaterdag, 5 november 2011, bestond uit 2 woorden ‘poetsen & pakken’. Zondag, 6 november 2011, bestond dan weer uit ‘vliegen & uitpakken’. Op maandag, 7 november 2011 begonnen we aan een nieuwe werkweek in een nieuwe stad en voor een van ons beide in een nieuwe job bij Deloitte in een nieuw team.

Tijdens het weekend van 12 en 13 november 2011 begonnen we aan onze zoektocht naar een vaste woonplaats voor het komende jaar en vonden we er ook een. Een enorme building aan het gekende Millinium Park met de nodige faciliteiten en een prachtig uitzicht op Michigan Lake.
Tijdens het weekend van 19 en 20 November 2011 kwamen we eindelijk toe aan onze ‘Administratie om deze blog te updaten’ en jullie op de hoogte te stellen van deze nieuwe episode in ons U.S. avontuur. BTW - We werden ook al meteen verwelkomt door Chicago met het Lights Festival (http://magnificentmilelightsfestival.com/), inclusief vuurwerk spektakel, datzelfde weekend.

En verder…Chicago heeft misschien minder blauwe lucht dan L.A., maar de stad is fantastisch – heel veel leven – een heel hoog down town NY gevoel – heel goed openbaar vervoer en een herfst/winter gevoel dat in L.A. nog ver te zoeken was.
Volgende week donderdag (11/24) en vrijdag (11/25) is het hier Thanks Giving en vakantie voor ons. De kerstvreugde zit er al dik in! Nu hopen dat we de meters sneeuw zullen overleven zonder een afgevroren teen, vinger of neus eraan over te houden.

Take care!
Happy Thanks Giving!
Let’s share and be merry!

Foto's uit Hawaii
https://picasaweb.google.com/dries.huybrechts/Hawaii2011?authuser=0&feat=directlink

Light parade in chicago
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Lightparade?authuser=0&feat=directlink

Twee maanden (Sept & Oct) in Review

Week # 19 (Sept 5th – Sept 11th); Week #20 (Sept 12th – Sept 18th); Week #21 (Sept 19th – Sept 25th); Week #22 (Sept 26th – Oct 2nd); Week #23 (Oct 3rd – Oct 9th); Week #24 (Oct 10th – Oct 16th); Week #25 (Oct 17th – Oct 23rd); & Week #26 (Oct 24th- Oct 30th) in Review

Hieronder kan je onder meer lezen over:
- Het bezoek van de ouders van Dries
- De 30ste verjaardag van Dries – Part I
- De 30ste verjaardag van Dries - Part II & The Emmy’s in onze achtertuin
- Adinda op bezoek – San Diego
- Adinda op bezoek – Grand Canyon & Las Vegas
- Ans & Christoph op bezoek – Take it easy!

De tijd raast maar door en de dingen veranderen…

Op zondag, 4 september 2011, rond 8hrs ‘s avonds arriveerden Alois en Ria, de ouders van Dries, op de luchthaven van Los Angeles. Het was een aangenaam weerzien! Na het regelen van een paar praktische dingen, belandden we vrij laat op de avond in Pete’s Bar voor nog een kleine snack. Thuis aangekomen, dronken we nog een glas op ons dak.
Die maandag, 5 september 2011, hadden Dries en ik een vrije dag vanwege ‘Labour day’. We trokken met ons vieren naar de Pain Quotidien, die we 4 maanden geleden als eerste bezocht hadden. Daarna bewogen ons van West Hollywood naar Santa Monica om er kort doorheen de bekende winkelstraat, ‘Third Street Promenade’ te wandelen en ons neer te vleien op het uitgestrekte strand . We sloten de dag af met een bezoek aan de door ons zo begeerde wijngaard, Malibiwines.

Op dinsdag, 6 september 2011 brak de werkweek weer aan en dus werden verdere uitstappen voor het weekend erop gehouden.

Maar op donderdag, 7 september 2011, nam ik (Loes) Alois en Ria mee naar een excellente BBQ in Down Town L.A. Het was warm. Het was lekker. De wijn was van middelmatige kwaliteit, maar goedkoop.

Op vrijdag, 8 september 2011, waren we er weer allemaal: Alois, Ria, Dries en ik. We aten bij de Daily Grill en sloten de avond af in The Public School, waar de mensen achter de bar ons ondertussen aanspreken met ‘The Belgians’.

Op zaterdag, 9 September 2011, hadden we een uitstap gepland naar Santa Catalina: http://www.youtube.com/watch?v=cdMEx609X_8
We stonden vroeg op, kregen op weg naar de Ferry-haven van Long Beach een stortbui over ons. Met een beetje geluk kwamen we tussen 10hrs en 11hrs ‘s morgens aan in het romantische Santa Catalina, waar we ontbijt namen. We zagen verschillende trouwpartijen op deze wondermooie schots grond en namen tussen 16hrs en 17hrs de boot terug naar het vasteland. Thuis aangekomen, sloten we de dag af met een hapje en een drankje.

Zondag, 10 september 2011, ontbeten we thuis, reden we naar Anaheim om naar een Baseball wedstrijd te gaan kijken van de Anaheim Angels en reden we daarna door naar Laguna Beach om reeds gedeeltelijk de 30ste verjaardag van Dries te vieren met Mosselen en Frietjes in het Belgische restaurant dat we er eens ontdekt hadden. De avond verliep gezellig en bourgondisch.
Op maandag, 11 september 2011, was het dan zo ver: Dries vierde zijn 30ste verjaardag! Hip Hip Hoera! Hij nam vanwege zijn verjaardag en de visite van zijn ouders een dag vrijaf en na een halve dag werken, sloot ook ik me aan bij het gezelschap. We vierden Dries’ verjaardag en de laatste avond van Alois en Ria met een glas in de tuin van Malibuwines.

Na 4 weekends en 3.5 weken aaneensluitend Belgische bezoekers over de vloer te hebben, volgden er 2 weekends en 2.5 weken, om ons voor te bereiden op nieuwe enthousiaste Belgen, die ons kwamen bezoeken.

Tijdens het weekend van 17 en 18 september 2011, vierden we op zaterdag nog maar eens de verjaardag van Dries. We begonnen met een drankje op de 24ste verdieping van het JW Marriott hotel waarop we vanuit ons appartement kijken. Daarna begaven we ons naar het O Hotel voor een gezellig etentje afgesloten met goede koffie (wat zeer uitzonderlijk is in de U.S. – Dries beschrijft veel van de hier gebrouwen koffie als water met een smaakje van koffie). Daarna begaven we ons naar The Public School, welke we onderhand ons stamcafe kunnen noemen. We sloegen de Cubaans-Braziliaanse richting in en vierden het 30-jarig bestaan van Dries met Mojito’s en (toen de munt op was) Caipirinha’s. De volgende ochtend wisten we niet meteen meer hoe of wat en vooral hoe oud we nu eigenlijk beide juist geworden waren, want onze lichamen voelden véééél ouder aan dan de dag ervoor. Die zondag, hijsten we ons uiteindelijk uit ons bed om te voet boodschappen te gaan doen en stelden we tot onze verbazing vast dat op slechts 1.5 km van ons appartement heel Los Angeles/Hollywood T.V.-land zich aan het verzamelen was voor ‘The Emmy’s’. We bleven rond de hoge, zwarte hekken hangen om toch maar een glimps van een T.V.-ster op te vangen, maar het mocht niet zijn. We werden verschillende gevraagd om te ‘moven’. Uiteindelijk gingen we ervan door om vlug boodschappen te doen en daarna neer te strijken voor de televisie om de hele ‘The Emmy’s –show (die zich dus eigenlijk in onze achtertuin aan het afspelen was) te volgen. Een van mijn favorieten won een Emmy, namelijk Jim Parsons van The Big Bang Theory (http://www.youtube.com/watch?v=iOan_0acqE8&feature=relmfu ).
Andere programma’s, die hier in de prijzen vielen en waarschijnlijk kortelings hun weg naar Belgie zullen vinden en zeer te smaken zijn:
Modern Family
http://www.youtube.com/watch?v=pq4S3wbFEXc&NR=1
The Office – U.S. version
http://www.youtube.com/watch?v=6ox9lUZpisQ&feature=related


Het weekend van 24 en 25 september 2011 bestond uit een tripje naar Detroit. Ik moest erheen om met een aantal mensen te praten over een nieuwe job bij Deloitte, want ondertussen was het duidelijk geworden dat ons Los Angeles-avontuur tot een einde zou komen rond 31 oktober 2011. Dries en ik vlogen zaterdagmorgen naar Detroit om er in de namiddag te landen. ‘s Avonds gingen we naar een soort tapasbar in een leuke, hippe buurt buiten het centrum van Detroit. Op zondag bezochten een van de chiqueste shopping malls in de U.S.: http://www.thesomersetcollection.com/ En ja, deze kan gevonden worden in een van de meest verwaarloosde, armste en werkloze steden van de U.S., Detroit.

Op vrijdag, 30 september 2011, kregen we opnieuw bezoek, onze Deloitte collega Adinda. We namen Adinda mee naar Malibuwines (zoals al onze andere bezoekers), waar we genoten van een hapje, een drankje en een dansje. De ochtend erop (zaterdag 1 oktober 2011) vertrokken we met ons drietje richting San Diego. Na een autorit van ongeveer 2.5 hrs arriveerden we aan ons hotel. We checkten in en trokken er meteen op uit. We maakten een wandeling rond en door San Diego en ontdekten waarom de Amerikanen hier graag allemaal willen komen wonen: goed georganiseerd, verzorgd, een zalig klimaat en prachtige natuur en natuurlijk…op ‘de spreekwoordelijke 5 minuten’ van het ‘losbandige’ Mexico. ‘s Avonds doken we nog in de Jacuzzi en een aten we in het bekende Gaslamp Quarter. Op zondag, 2 oktober 2011, reden we volledig ontspannen terug naar Los Angeles; onderweg stopten we in plaatsjes en dorpjes zoals Mission Beach, La Jolla en Laguna Beach. We konden het niet laten om nog een keer naar het belgische restaurant te gaan en Mosselen te bestellen. Voor Dries en mij was het een uitdaging om het vakantiegevoel van ons af te schudden die zondagavond en ons klaar te maken voor de nieuwe werkweek. ‘s Maandags (3 oktober 2011) doken Dries en ik achter onze pc’s terwijl Adinda Down Town Los Angeles onveilig maakte. Op dinsdag (4 oktober 2011) liet Adinda L.A. achter zich om San Francisco te verkennen.

Op vrijdag, 7 oktober 2011, zagen we elkaar terug in Las Vegas: Dries vanuit Detroit, Adinda vanuit San Francisco en ik vanuit Los Angeles. We reden meteen na aankomst door naar Kingman om de dag erop naar de Grand Canyon te gaan. Na een blitz-ontbijt op zaterdagmorgen, 8 oktober 2011, reden we 4 uur naar het natuurpark Grand Cayon. Aan de ingang werden we begroet door de Park Ranger en na een blitz-staptocht van ongeveer 3hrs (een 2de keer blitz die dag) keerden we terug naar Las Vegas.

Onderweg kwamen we in een ‘blitz’ (3de keer) een vos tegen op de ‘highway’; gelukkig was Dries wakker en alert en stuurde hij de wagen weg van de vos, zodat zowel de vos als wij drie heelhuids verder gingen na deze blitz-ontmoeting. We kwamen rond 21hrs aan in ons hotel, aten een (chique en zeer lekker) hapje in het hotel en trokken daarna onze Casinoschoenen aan om de ‘The Strip’ af te lopen. Op zondag, 9 oktober 2011, propten we ons vol tijdens een zeer uitgebreide brunch met muziek: ‘Mimosas & Music’, daarna passeerden we langs mijn Regionale Deloitte Manager die in Las Vegas woont en brachten we nog een bezoek aan de Hoover Dam. Daarna namen we afscheid en vloog Dries terug naar Detroit en Adinda en ik terug naar Los Angeles.

Op maandag, 10 oktober 2011, mocht ik uitzonderlijk een dagje vakantie nemen en gingen Adinda en ik …SHOPPEN!!! De rest van de week genoot Adinda van L.A. en ons dakterras om op donderdaag, 13 oktober 2011 terug naar Belgie te vertrekken.

Op vrijdag, 14 oktober 2011, stonden er al nieuwe gasten op ons te wachten, Ans en Christoph (Ans is een studiegenote van mij). We namen ze mee naar de Daily Grill en The Public School, waar we ondertussen ten zeerste geapprecieerd werden om onze ‘business’ naar deze plaats te brengen. Op zaterdag, 15 oktober 2011, ontbeten we in de Santa Monica Pain Quotidien, kuierden we door de Third Street Promenade, lagen we languit op het nog-steeds-in-oktober-zijnde-warme zand van Santa Monica Beach en sloten we de dag af in de wijngaard van Malibuwines waar er een heus feest was los gebarsten – hadden de andere mensen ook door dat dit ons laatste bezoek was of waren ze gewoon allemaal in een goede zaterdagavondstemming? Op zondag, 16 oktober 2011, prepareerden we thuis een ontbijt ‘om u tegen te zeggen’ (onze andere bezoekers kunnen dit beamen).; schuimden we Venice Beach af, waar Ans te pakken werd genomen door een groepje straatdansers en voor de volgende 20 minuten mee betrokken werd in de act.

Christoph ‘kocht haar daarop vrij’ met waardeloos tsechisch geld. Daarna begaven we ons naar de ‘mini-donut-plaats’, die door echte Astrid Bryan-fans meteen herkent zal worden op de foto’s. We deden als het ware een ‘Astridje’ en bezochten een van de plaatsen die ook in ‘Astrid in Wonderland’ (http://www.vijftv.be/programma_astridinw.php) aan bod is gekomen. ‘s Avonds aten we BBQ op ons dak en bereiden Dries en ik ons voor op een werkweek en Ans en Christoph op een week Grand Canyon en Las Vegas.
Op vrijdag, 21 oktober 2011, vonden Ans, Christoph en ik elkaar terug in Los Angeles. Dries had die dag door gebracht met het bezoeken van appartementen in Chicago ter voorbereiding van onze verhuis van L.A. naar Chicago en ging vrij laat thuis komen. We aten met ons drietjes in the Daily Grill en gingen daarna naar de meest hippe bar in L.A., The Standard Bar’ om ‘ene te drinken’. Rond een uur of 23hrs30 trokken we ons terug in ons appartement waar we op Dries wachtten, die rond 1hrs30 binnen stapte.
Zaterdag (22 oktober 2011) ontbeten we in Manhattan Beach (Pain Quotidien) en liepen we er de pier af. Daarna reden we naar het superdeluxe Newport Beach – ‘Het Knokke van Los Angeles, waar men met een beetje geluk een celebrity kan spotten’. ‘s Namiddags trokken we naar de Shopping Mall Fashion Island in Newport Beach, waar Ans en ik onszelf overtroffen met het passen van hippe korte kleedjes in ‘Forever 21’. Pas heel laat ‘s avonds sloegen we erin iets te gaan eten in een andere favoriet van ons, het O Hotel.

Zondag (23 oktober 2011) ontbeten we thuis en reden we daarna naar Hollywood, waar we als echte toeristen ‘The Walk of Fame’ afliepen en waar Ans en ik rond 15hrs op de TMZ Tourbus stapten. TMZ (http://www.tmz.com/) is een superpopulair TV programma in de U.S. en draait om roddels en vuile was buiten hangen van bekende mensen, minder bekende mensen, mensen die graag willen bekend worden en ‘wannabe bekende mensen.

Ans en ik genoten! We zagen ‘El Pollo Loco’ waar Brad Pitt zijn carriere begon, de straathoek waar Hugh Grant een prostitute oppikte, het hotel waar er op het dak ‘exclusief famous people’- parties gegeven worden en restaurants en hotels en clubs waar bekende filmsterrem zotte dingen doen. Voor mij was deze tour het perfecte afscheid van Los Angeles, een plaats op de wereld waar de zon altijd schijnt, het klimaat zacht is en waar sommige mensen plotsklaps veel geld krijgen voor moeilijk te vatten talenten. Thuis gekomen, aten we ‘homemade spaghetti bolognaise a la Loes’ en kropen we in bed.

De volgende 2.5 dagen brachten Ans en Christoph in L.A. door. s’Avonds gingen Ans en ik voluit voor ‘super girlie stuff to do’ zoals daar zijn ‘uren praten over niets en alles in de Jacuzzi op ons dak’; ‘mijn haar verven’; ‘elkaars kleren passen ook al verschillen we 15 cm in lengte’; ‘over schoenen praten’ en ‘e-shoppen’. Voor mij waren deze dagen eveneens mijn laatste werkdagen als HR-professional voor het Los Angeles kantoor.

Op woensdag, 26 oktober 2011, vlogen Ans en Christoph terug naar Belgie en op donderdag, 27 oktober 2011, kwam er een verloren gefietste Deloitte Collega gebruik maken van onze faciliteiten; Vincent Van Parijs. Vincent vloog die zaterdag zonder fiets door naar Australie, waar er eventueel een ander Deloitte koppel in de maak was.

Diezelfde donderdag was mijn laatste werkdag in L.A. Met spijt in het hart nam ik afscheid. Het was een mooie, leerzame, uitdagende en zalige tijd geweest, maar nu was het tijd om even uit te blazen in Hawaii en daarna aan een nieuw avontuur te beginnen in Chicago.

Foto's

Ouders Dries in LA https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/OudersDriesInLA?authuser=0&feat=directlink

Verjaardag Dries
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VerjaardagDries?authuser=0&feat=directlink

Adinda in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AdindaInLA?authuser=0&feat=directlink

Ans & Christoph in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AnsChristophInLA?authuser=0&feat=directlink

Vincent in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VincentInLA?authuser=0&feat=directlink

Afscheid van LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AfscheidVanLA?authuser=0&feat=directlink

De maand Augustus in review

Week # 14 (August 1st – August 7th); Week # 15 (August 8th – August 14th); Week # 16 (August 15th – August 21st); Week # 17 (August 22nd – August 28th) & Week # 18 (August 29th – Sept 4th) in Review

Maand 4 van ons verblijf in L.A. is alweer voorbij gevlogen alsof het niets was!
Hieronder kunnen jullie over volgende onderwerpen lezen:
- Loes viert haar dertigste verjaardag.
- Grote voorbereidingen worden getroffen voor de eerste belgische bezoekers
- Weekend 1 met Jan & Annelies: Jetlagging & Beaches
- Weekend 2 met Jan & Annelies: Clubbing & Emotionele rollercoasters
- Weekend 3 met Jan & Annelies: BBQ with 5 dollar wine & Fysieke rollercoasters

Om het in de woorden van Erik Van Looy te zeggen: ’T is gebeurd!
Ik ben dertig geworden op Maandag, 08/08/2011. Een shock! Gelukkig werd de pijn serieus verzacht door volgende aspecten:
- Ik ben dertig geworden in Los Angeles, wat toch wel een indruk op mezelf achter laat.
- Ik mocht het hele weekend bepalen wat we gingen doen. SUPER DUPER!
- Ik werd overladen met kaartjes, kadootjes, mailtjes en andere gestes. Thank so much! It is very much appreciated! It made me very happy!
Dat weekend namen we ontbijt in alweer een andere Pain Quotidien en bolden we daarna naar ‘The Observatory’ van Los Angeles gelegen in het Griffith Park. Vanop het Observatorium had je een prachtig uitzicht op Los Angeles en op de welbekende HOLLYWOOD letters. Binnenin het Observatorium zagen we horden vaders, die plotsklaps sterrenkundige waren geworden en aan hun kinderen het hele heelal uitlegden, de impact van de zon en de maan op de golven en andere geheimen van het heelal verklaarden. Dries en ik waren onder de indruk van het enorme pendulum van Foucault dat in de inkomhal hing. Voor de geinteresseerden: http://en.wikipedia.org/wiki/Foucault_pendulum
Daarna stond op mijn verjaardagsprogramma: een fototentoonstelling over ‘The beauty culture’, die vandaag heerst in de U.S.A. en eigenlijk wereldwijd. Vrouwen die afvallen tot ze anorexia krijgen, is nog maar het puntje van de ijsberg, want blijkbaar gaan vrouwen zover dat ze hun tenen laten verkorten om in Jimmy Choo-schoenen te kunnen en draaien veel middenklasse amerikanen hun hand er niet voor om om onder het mes te gaan. (http://www.annenbergspaceforphotography.org/exhibitions/overview.asp)

Daarna keerden we terug naar huis voor een verjaardagsapero, een avond uit eten en tot slot ‘clubbing @ The Edison’. De laatste activiteit lokte heel wat verwondering en teleurstelling bij Dries en mij uit. We kwamen helemaal gewassen, geparfumeerd, gefohnd en opgekleed aan bij The Edison. Het was ongeveer 23hrs30. We schoven aan in de rij en mochten uiteindelijk om 00hrs15 binnen. We konden onze ogen niet geloven. De club was zo goed als leeg, de sfeer leunde aan bij het vriespunt en alles draaide rond ‘kijken en bekeken worden’. Op de koop toe, ontdekten we dat de DJ een nieuwe trend aan het lanceren was: ‘scratchen zonder een plaat op de pick-up te plaatsen’. De grapjas! En ook al bleven we staren en hem uitlachen en vuile blikken toegooien, de DJ bleef vol overtuiging ‘fake-scratchen’ en slechte platen draaien. Gelukkig werden er zeer goed pintjes getapt in The Edison en dat is toch al goed voor de helft van het plezier. We sloten de avond af met een bezoek aan Spring street bar en dronken nog een of ander exotisch amerikaans bier, wat de volgende dag gevolgen had voor ‘mijn zijn’.
Zondag, 7 Augustus, de dag voor mijn verjaardag, bestond uit slapen, bekomen van de dag ervoor en picknicken op ons dak bij zonsondergang.

Het weekend van 13 en 14 augustus 2011 werden alle mogelijke voorbereidingen getroffen voor onze eerste belgische gasten: we poetsten ons appartement van onder tot boven; propten onze kasten en megakoelkast vol met dranken en spijzen..en nog meer drank. We bezochten voor de eerste keer sinds we in L.A. waren een mall of beter een europese nagebouwde winkelstraat en gingen ‘s avonds op culinaire ontdekking naar cafe Stella, een klein stukje Frankrijk middenin Hollywood.

En dan was het zover…3,5 maand de tijd om te settlen, 3,5 maand de tijd om heel wat tijd in te halen, die Dries en ik verloren hadden tijdens de periode Maart 2010-April 2011 toen Dries slechts 4 dagen per maand in Belgie doorbracht en 3,5 maand de tijd om de leukste plaatsen in Los Angeles en omstreken te ontdekken alvorens de eerste belgische bezoekers zich aandienden. Op vrijdag, 19 augustus 2011, na een vertraagde vlucht vanuit Belgie (ondertussen had de verschrikkelijke situatie op Pukkelpop plaats gevonden), een bijna gemiste connectie en een reis die langzaamaan 24 uur begon te duren, konden we Jan & Annelies in onze armen sluiten op LAX Airport. We kwamen rond 2hrs00 ‘s nachts terug aan op ons appartement en bleven nog tot 3hrs30 wakker om zoveel mogelijk bij te praten na al die maanden…

Op zaterdag, 20 augustus 2011, haalden Jan & Annelies ons reeds rond 8hrs00 uit onze slaap, aangezien ze zwaar aan het jetlaggen waren. We gingen dan maar naar Santa Monica voor een lekker ontbijt en een dagje strand. We genoten van de zon, het strand en een pintje (zonder bijkomende problemen…verder meer hierover). Na een verfrissende douche gingen we nog ergens eten om dan daarna in ons bed te kruipen en ons zonverbrande en van drank en spijs voorziene lichamen te laten rusten.
Op zondag, 21 augustus 2011, werden we wederom zeer vroeg gewekt en trokken Jan & Annelies ons mee naar het dak om ‘s morgensvroeg te gaan zwemmen, joggen en stoombaden. Daarna organiseerden we een fantastisch CAVA-ontbijt met spek en eieren en alle andere toebehoren. Onze bestemming die dag was Venice Beach. We kuierden heel de boardwalk af om dan neer te strijken in de plaatselijke duits geinpsireerde Biergarten. En plotsklaps…om het statement in elke reisgids aangaande Venice Beach waar te maken (‘Venice Beach equals a Freak Show’), passeerden er een betoging VOOR TOPLESS ZONNEN. (http://www.gva.be/nieuws/buitenland/aid1071924/vrouwen-met-borsten-bloot-voor-gelijke-rechten.aspx)

Daarna reden we via Rodeo Drive naar Griffith Park om rustig te aperitieven in de natuur. Niets was minder waar! Eens we de perfecte plaats hadden gevonden, de chips en de blokjes kaas hadden uitgespreid en de fles CAVA hadden verdeeld, stopten er een zeer overtuigde Park Ranger om ons op de vingers te tikken en duidelijk te maken dat als hij nogmaals moest terugkomen er een boete aan zou vast hangen. Tot zover ons eerste negatieve ervaring met gezellig aperitieven in een park zoals wij in Europa wel meer doen en er zelfs schilderijen over maken (http://en.wikipedia.org/wiki/Le_d%C3%A9jeuner_sur_l'herbe).
We reden misnoegd en aperitiefloos terug naar huis en van daaruit trokken Jan & Annelies verder voor hun eerste grote tocht richting Las Vegas, Grand Canyon, Bryce Canyon,…etc.

Op vrijdag, 26 augustus 2011, kwamen we terug allemaal samen op het Happy Hour van CASA, de bar aan de voet van het Deloitte gebouw. Na een aantal karaffen Margharita in CASA, begaven we ons naar Bottega Louie om het Happy Hour te compenseren met wat eten. Daarna keerden we huiswaarts om nog wat te genieten van de uitzonderlijk warme avond op ons dakterras…en u weet toch ook dat een zwoele avond & een dakterras met daarop een zwembad en een jacuzzi uitnodigt tot andere activiteiten. Die avond werden de collega’s, echte vrienden.

Op zaterdag, 27 augustus 2011, hadden we ons voorgenomen om nog wat te bruinen, maar ook zeker en vast te gaan ‘clubben’. Na een lekker ontbijtje in alweer een andere Pain Quotidien, reden we naar Zuma Beach. Daar mochten we van dichtbij een alcohol-riot meemaken. Drie politiemannen en –vrouwen omsingelden een groepje adolescenten, die lagen te genieten van de californische zon met daarbij een verfrissend pintje. Ze kregen ter plekke een boete, omdat ze op heterdaad betrapt werden op het drinken van alcohol en geopende flesjes alcohol. Ze moesten 100 dollar boete ophoesten en waarschijnlijk zat verder genieten van zon, zee en strand er ook niet meer in. Wij lagen 25 meter verder, observeerden alles en gingen meteen over tot het camoufleren en uitkieperen van het veel geconsumeerde belgische gerstennat, dat in de U.S. blijkbaar ‘strand-riots’ veroorzaakt.

We lieten Zuma Beach achter ons en brachten de zwoele vooravond door op het wijndomein van Malibuwines. Tegen sluitingstijd keerden we huiswaarts en maakten we ons op om te gaan clubben. Na een uur wachtrij gedaan te hebben, gaven we er de brui aan en stapten we de eerste beste bar binnen om dan later die nacht toch nog in dezelfde club binnen te geraken zonder toegang te betalen noch te wachten en een ‘awesome’ avond te beleven. We dansten tussen extreme dronken tienermeisjes, die kledingstukken verloren of niet in bedwang konden houden, tussen elkaar opgeilende afro-americans en tussen andere europese schonen in de Elevate Lounge op de 25ste verdieping. Daarna volgde een indrukwekkende emotionele rollercoaster…
Op zondag, 28 augustus 2011, knutelseden we opnieuw een uitgebreid ontbijt in elkaar, bezochten we een mall, relaxten we aan het zwembad en sloten we de dag af met een BBQ. Luigheid = Troef!

Jan & Annelies planden een tocht naar San Francisco van maandag, 29 augustus 2011 tot donderdagavond, 1 september 2011. Dus op donderdagavond vonden we elkaar allemaal terug op ons appartement om de laatste dag en laatste uren voor het afscheid samen door te brengen. Die avond gingen we naar een BBQ-restaurant in Down Town L.A., werden we geweigerd in een van de hipste bars van DTLA, The Standard Bar, vanwege de short van Jan en sloten we de bar en avond af in The Public School. In tegenstelling tot het weekend ervoor, volgde nu een fysieke rollercoaster…
Vooral Annelies & Loes hadden te lijden onder de fysieke rollercoaster op vrijdag, 2 september 2011. Na een minder indrukwekkend ontbijt sleurden we onze jonge, maar dan oud aanvoelende lichamen richting Laguna Beach. Uur na uur, kwamen we meer en meer bij.
De laatste uren voor het afscheid naderden aan een enorm snel tempo. We namen voor de laatste keer aperitief, kleden ons op om te gaan eten in het meest romantische restaurant van DTLA en probeerden opnieuw binnen te geraken in The Standard Bar. Deze keer vroeg men 20 dollar inkom en aangezien Jan & Annelies na uur reeds moesten vertrekken om hun vliegtuig te halen, dronken we de allerlaatste pint in The Public School. Even later namen we afscheid. Het was weer voorbij, die mooie zomer…

Jan & Annelies, bedankt om op bezoek te komen! Bedankt voor de emotionele en fysieke rollercoasters! It was…the time of our lives!

Zaterdag, 3 september en Zondag, 4 september 2011, haalden we heel wat uren gemiste slaap in, poetsen we opnieuw het appartement van boven tot onder, want zondagavond kwamen alweer nieuwe gasten, de ouders van Dries.

Tijdens de voorbije weken ondervonden we enkele kleine, maar zeer irriterende frustraties aangaande de U.S.:
- perforators knippen hier op een andere afstand 2 gaatjes van elkaar en men moet het blad onder de klep knippen….OMG!
- een pintje in het openbaar drinken, jaagt de parker ranger op stang en veroorzaakt een regelrechte riot op het strand
- topless zonnen is geen optie – zo bevestigde Heidi Klum deze week ook al in de krant toen ze in Phoenix op haar ‘wit berglandschap op bruine achtergrond’ werd gewezen en meer bepaald werd gevraagd deze te bedekken.

Foto's van Loes Verjaardag

Foto van de bezochte tentoonstelling

Foto's van het observatorium

Foto's van Santa Monica & Venice beach

Foto's van Zuma beach & malibu wines

Foto's van Laguna beach

Foto's van last night dinner met Jan en Annelies