Week#36 (Jan 2nd – Jan 8th); Week#37 (Jan 9th – Jan 15th); Week#38 (Jan 16th – Jan 22nd); Week#39 (Jan 23rd – Jan 29th); Week#40 (Jan 30th – Feb 5th); Week#41 (Feb 6th – Feb 12th); Week#42 (Feb 13th – Feb 19th); Week#43 (Feb 20th – Feb 26th); Week#44 (Feb 27th – March 4th); Week#45 (March 5th – March 11th); Week#46 (March 12th – March 18th); Week#47 (March 19th – March 25th); Week#48 (March 26th – April 1st) in review
Het is 3 maanden geleden dat we ons blog nog eens hebben geupdated…Hoog tijd dus en allen aan de arbeid! Terzelfdertijd stellen we vast dat we nog 4 weken tekort komen om ons 1st jaar in de U.S.A. te vervolledigen. Holy cow! OMG! Amazing!
Hieronder kan u de hoogtepunten meepikken van de voorbije 3 maanden in het leven van Dries & Loes in the U.S.A.:
Tijdens de week van Jan 9th was de mama van Loes op bezoek. Op zaterdagnammiddag, Jan 7th landde Jenny op de O’Hare luchthaven. Op zondag Jan 8th namen we Jenny aan een ijltempo mee door de straten van Chicago: State Street, Michigan Avenue en Randolph Street. Dan begon de werkweek opnieuw en kon er enkel ‘s avonds samen tijd worden doorgebracht. Op Jan 13th begon Jenny aan een lange trip terug naar huis en stonden Dries en ik voor een verlengd weekend.
Die zaterdag, Jan 14th namen we deel aan een historische tour door het ondergrondse netwerk van Chicago, zo leerden we volgende feitjes en weetjes:
- Chicago is genoemd naar een ajuin → The name "Chicago" is derived from a French rendering of the Native American word shikaakwa, translated as "wild onion" or "wild garlic," from the Miami-Illinois language. The first known reference to the site of the current city of Chicago as "Checagou" was by Robert de LaSalle around 1679 in a memoir written about the time. The wild garlic plants, Allium tricoccum, were described by LaSalle's comrade, naturalist-diarist Henri Joutel, in his journal of LaSalle's last expedition. (Met dank aan Wikipedia)
- Chicago wordt ook wel eens ‘The Windy City’ genoemd en dit is niet vanwege de windvlagen die je hier dagelijks moet trotseren, maar vanwege de ‘blazé’ politici → In 1890, Chicago won the bid to host the World's Fair, also known as the World's Columbian Exposition, after eight ballots.Many prominent New Yorkers were extremely irritated that a "frontier town" could beat them.
It is a popular myth that the first person to use the term "Windy City" was The New York Sun editor, Charles Dana. Charles Dana was New York's leading fair booster, but there is little evidence that he ever used the "Windy City" term. (Met dank aan Wikipedia)
- De 4 sterren op de vlag van Chicago vertegenwoordigen volgende zaken:
• The first star represents Fort Dearborn. It was added to the flag in 1939. Its six points symbolize transportation, labor, commerce, finance, populousness, and salubrity.
• The second star stands for the Great Chicago Fire of 1871, and is original to the 1917 design of the flag. Its six points represent the virtues of religion, education, aesthetics, justice, beneficence, and civic pride.
• The third star symbolizes the World's Columbian Exposition of 1893, and is original to the 1917 design. Its six points stand for political entities Chicago has belonged to and the flags that have flown over the area: France 1693, Great Britain 1763, Virginia 1778, the Northwest Territory 1798, Indiana Territory 1802, and Illinois 1818.
• The fourth star represents the Century of Progress Exposition (1933–1934), and was added in 1933. Its points refer to bragging rights: the United States' 2nd Largest City (became 3rd largest in 1990 census when passed by L.A.), Chicago's Latin Motto (Urbs in horto – City in a garden), Chicago's "I Will" Motto, Great Central Marketplace, Wonder City, Convention City. (Met dank aan Wikipedia)
Op zondag, Jan 15th, keken we naar de Golden Globes met Ricky Gervais. Lachen!
Op maandag, Jan 16th, was het weer eens ‘Eindwerk tijd’.
Tijdens het weekend van Jan 20th- 21st- Jan 22nd gingen we naar de film ‘The Iron Lady’ met Meryl Streep. Echt de moeite! Prachtig! En op zondag brachten we een bezoek aan een outlet shopping center in Aurora op een uur rijden van Chicago Down Town.
Het volgende weekend van Jan 27th- 28th – 29th gingen we zoals verwacht werd van alle ‘Baseball liefhebbende U.S. citizens’ kijken naar de film ‘Money Ball’. Ook de moeite! Deze film wordt door vele Amerikanen in het bedrijfsleven bestempeld als een inspirerende film en iets met teams ;-). Op zaterdag kwamen 1 van onze 2 bevriende koppels, die we tot nu toe hebben, eten. Later die avond namen ze ons mee naar een muziekoptreden in LaSalle Power Company (http://www.500nlasalle.com/ ). We zagen er The Main Squeeze (http://www.mainsqueezemusic.com/ ) optreden en de sfeer en ambiance zaten er zeker in. Op zondag deden we het rustig aan en keken we ‘s avonds naar een film over de financiele wereld, zoals Dries ze graag heeft. (http://www.imdb.com/title/tt1615147/ ).
En dan…eindelijk…het Super Bowl weekend was aangebroken! Op zaterdag, Feb 4th hadden we eerst nog kaartjes voor een Stand-up Comedy optreden in The Comedy Bar (http://comedybarchicago.com/ ). Er zaten best wel goede comediens bij. Soms begrepen we echter niets van het Chicago-Afro-Amerikaanse-accent.
En dan…de belangrijkste zondag van het jaar voor de meeste Amerikaanse mannen…Super Bowl Sunday. Het moet gezegd worden: American Football is wel graaf om naar te kijken. Ik vind het veel mannelijker dan voetbal en niemand kan me ooit vragen om ‘buiten spel’ uit te leggen ;-)
Daarnaast moet het ook gezegd worden dat de reclames en het hele entertainmentblok er rond, best wel de moeite is. Super Bowl Sunday is dus wel degelijk voor herhaling vatbaar.
Het weekend van Feb 10th – 11th – 12th bracht niet zoveel hoogtepunten. Op zondag Feb 12th waagden we ons op de schaatsbaan in Milleniumpark met een paar schaatsen uit de jaren ’50. Het opzet was best wel leuk, maar het ongave ijs en de retroschaatsen maakten het een uitdagende en minder leuke ervaring. ‘s Avonds konden we alweer een prijsuitreiking meepikken, The Grammy’s.
Het weekend van Feb 17th – 18th – 19th vierden Dries en Loes feest! We waren namelijk 5 jaar samen op vrijdag Feb 17th 2012 en daarvoor wilden we onszelf een keer goed verwennen. We trokken op zaterdag Feb 18th onze mooiste kleren en gingen naar het 2-sterren restaurant RIA in The Waldorf Astoria Hotel: http://www.riarestaurantchicago.com/ Oh My God! Excellent Food! Werkelijk, om vingers en duimen van af te likken. De hele ervaring was echt één om ‘U’ tegen te zeggen. Een ober die plotsklaps ‘a capella’ begon te zingen, een ander koppel dat eigenlijk hun huwelijk aan het vieren was,…Het was een topervaring! Doe er dan nog maar eens 5 bij!
We waren nog niet goed en wel bekomen van onze 2-sterrenrestaurant-ervaring of ‘Chicago Restaurant Week’ stond voor de deur. Op het laatste moment wist Dries nog 2 reserveringen achterover te drukken en gingen we op vrijdag Feb 24th naar Leopold (http://www.leopoldchicago.com/ ) waar we ook al oudejaarsavond hadden doorgebracht. We deden er ons tegoed aan Mosselen met frieten. Op zaterdag Feb 25th zetten we onze tour langs sterrenrestaurants verder en belandden we in BOKA, een 1-sterrenrestaurent (http://www.bokachicago.com/ ).
Op zondag Feb 26th keken we trots (vanwege Rundskop/ Bullhead), samen met 1 van onze bevriende koppels, naar de Oscars.
Het eerste weekend van Maart 2012 (March 2nd – 3rd – 4th) werd alweer een cultureel hoogstaand weekend met een bezoek aan de 5 Oscars winnende film HUGO en aan The art institute of Chicago. We ontdekten die zondag ,toen we naar het museum gingen, dat Chicago 175 jaar bestond. We zagen overal in de hoge gebouwen rondom ons de ‘175’ verlicht. Prachtig!
Tijdens het weekend van March 9th – 10th – 11th kwam een ander van onze 2 bevriende koppels, die we momenteel in Chicago kennen, op bezoek. We gingen naar de bar The Public House (http://www.publichousechicago.com/ ), waar men een tafel kan reserveren met een eigen tapkraan en dus ook een eigen keuze aan bier. Bestaat dit al ergens in Belgie?
Dat weekend schafte Dries zich ook nieuwe loopschoenen aan om zijn voorbereiding voor de halve marathon in Detroit/ Canada echt in te zetten.
Zo wat een maand na onze 5-jarige relatie te vieren, stond er alweer een weekend voor de deur vol festiviteiten: St. Patrick’s Day. Op zat March 17th trokken we eerst naar de parade, die vlak voor onze deur plaats vond en dan naar een bar, die de Amerikanen bestempelen als ‘Dive Bar’ (A dive bar is a type of bar or pub. Dive bars generally have a relaxed and informal atmosphere—they are often referred to by local residents as "neighborhood bars," where people in the neighborhood gather to drink and socialize.). Met dank aan Wikipedia.
We kregen er groen gekleurd bier voorgeschoteld en later die dag konden we ook vaststellen dat de rivier en de fonteinen van Chicago voor de gelegenheid groen gekleurd waren.
Datzelfde weekend ontdekten we nog 2 andere zeer leuke plaatsen om ‘nen dagschotel’ te gaan drinken:
• W Hotel (http://www.starwoodhotels.com/whotels/property/overview/index.html?propertyID=2005 )
• Benchmark
(http://www.benchmarkchicago.com/ )
Tijdens het weekend van March 23rd – 24th – 25th werden we op zat March 24th uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje.‘s Middags mochten we mee gaan lunchen bij een traditionele chinees in China Town. We zaten in een private kamer en kregen verscheidene traditioneel chinees klaargemaakte gerechten op de draaischijf voorgeschoteld, gaande tot kippenpoten. Dries waagde zich aan de kippenpoten en concludeerde het volgende: ‘Afzetterij’. $ 2.5 voor een kippenpoot met weg tot geen vlees aan en waar je voldoening moet halen uit het afzuigen van de kippenppoot. Seriously!
‘s Avonds was er dan deel II van de verjaardag: een privaat feestje in een Ierse Pub. Natuurlijk dronken wij er Stella.
Zondag was een rustige dag, tijdens dewelke we onze Stella’s van de avond ervoor verteerden.
Het voorbije weekend van March 30th – 31st & April 1st was een weekend van rust. We zien al heel het weekend een dikke mistlaag in de verte over het meer hangen en het lijkt wel hersft in de plaats van lente. Wat een foute 1-April grap!
Op vrijdag, March 30th, ontdekten we nog wel een leuk restaurantje of eerder een tapasbar: http://www.mercatchicago.com/
Nog een goede 40 dagen en we keren voor een weekje terug naar Belgie! Spannend! We kijken er alvast naar uit om iedereen terug te zien, een deftig terras te kunnen benuttigen en Dries vooral naar een pistolet met Americain!
Foto's van de Golden Globes https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/GoldenGlobes?authuser=0&feat=directlink
Foto's van de Superbowl https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Superbowl?authuser=0&feat=directlink
Foto's van het schaatsen https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/IceSkating?authuser=0&feat=directlink
Foto van de valentijnsroos https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Valentijn?authuser=0&feat=directlink
Foto's van ons 5 jarig etentje https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/5YearsTogether?authuser=0&feat=directlink
Foto's van de restaurant week https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/RestaurantWeek?authuser=0&feat=directlink
Foto's van 175 jaar Chicago https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/175YearsChicago?authuser=0&feat=directlink
Foto's van St. Patricks Day https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/StPatricksDay?authuser=0&feat=directlink
Foto's van Chinees eten https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/BirthdayMaxElise?authuser=0&feat=directlink
zondag 1 april 2012
zaterdag 7 januari 2012
Merry Chirstmas and a Happy 2012!!!
Week#30 (Nov 21st – Nov 27th); Week #31 (Nov 28th – Dec 4th); Week #32 (Dec 5th – Dec 11th); Week#33 (Dec 12th – Dec 18th); Week#34 (Dec 19th – Dec 25th) & Week#35 (Dec 26th – Jan 1st) in Review
Op het einde van de maand Januari 2012 zullen Dries en ik negen maanden in de U.S. wonen – dat is ¾ van een jaar. That is out of control! Voor ons lijkt het alsof het gisteren was dat we met jullie allemaal nog een glas dronken en afscheid namen. De dagen, weken, maanden vliegen voorbij. Opnieuw ervaren Dries en ik dit als een droom waar we uit moeten wakker worden en plots terug in ons bed in Muizen zullen liggen. Anyway…what has been going on?
Tijdens het verlengde weekend van 24, 25, 26 en 27 November 2011 ging er (zoals jullie opmerken tijdens de volgende weekends) tijd naar het schrijven van ons beide eindwerken voor de cursussen, die we ooit begonnen zijn in Belgie. Natuurlijk in zeer verschillende domeinen – Dries met een focus op IT en Loes met een focus op De mens op de werkvloer. Toch hebben we ook aandacht besteed aan de amerikaanse tradities en als goede ‘Aliens in the United States’ volgende ingredienten gekocht om Thanksgiving te vieren op donderdag, 24 Nov 2011: kalkoen, aardappelen voor aardappelpuree, veenbessen en Pumpkinpie. Zijn wij even geintegreerd!? Die dag zagen we ook naar een stukje van de Macy’s Thanksgiving parade op televisie, maar kozen we daarna voor een hele reeks afleveringen van ‘In de Gloria’ om de goedkope Macy’s smaak te compenseren.
Tijdens een wandelingetje voor uithaalkoffie merkte Dries die nacht op dat er reeds voor verschillende winkels mensen zich geparkeerd hadden om vanaf 3 of 4 uur ‘s nachts te profiteren van de Thanksgiving Sales. Consumeren!? En dat met z’n allen!? De dag erop waagden Dries en ik, ons ook aan Michigan Avenue en de Thanksgiving Sales. We kwamen thuis met een stel sokken. Zijn we dan toch echte Belgen, die enkel aan sparen denken!? Op zaterdag, 26 Nov 2011, skypten we even met Annelies V. ergens in Zuid-Amerika. De technologie staat voor niets. s’Avonds gingen we eten met een bevriend Chicago-koppel in een ‘fusion Frans-Mexicaans restaurant’. Het concept sprak ons ten zeerste aan, want het was een BYOB – Bring Your Own Bottle-restaurant. Graaf! Het eten was ook subliem. We gaan zeker terug. Op zondag, 27 Nov 2011, namen we uitgebreid ontbijt met een wereldbekende ‘Sprinkles Cupcake (http://www.sprinkles.com/).
Ons verdict staat vast – cupcakes zullen ons vandaag niet bekoren en waarschijnlijk nooit. We brachten ook nog een bezoek aan de bekende Navy Pier in Chicago om de beste popcorn (http://www.garrettpopcorn.com/) ter wereld te kopen voor een collega van Dries uit Detroit. Dries vertrok reeds in de vooravond naar Detroit en het verlengde Thanksgiving weekend kwam tot een einde.
Het weekend van 3 en 4 December 2011 draaiden alles rond verhuizen. Dries was die week naar een training gegaan in Texas in een pas nieuw geopende Trainingscampus van Deloitte. Hij kwam op 2 December laat thuis en tegen dan stonden onze 6 zakken klaar, waarmee we eerst van Belgie naar Los Angeles waren gereisd, dan van Los Angeles naar Chicago en ten slotte naar ons vaste stek in Chicago voor het komende jaar 2012. Op zaterdagmorgen, 3 December 2011, werden ons de sleutels van ons nieuw appartement overhandigd. Daarna vertrokken we op een ‘Scavenger Hunt’. We bezochten de welbekende scandinavische meubelzaak, de door de amerikanen geliefde groothandel Costco en andere ‘alles-in-1’ supermarkten. Om 22h30 lieten we ons doodmoe in de zetel vallen en aten we zelfgemaakte hamburgers. Op zondag gaven we onszelf wat rust en sliepen we uit. Rond de middag deden we de laatste inkopen en liepen we naar ons ‘in te richten appartement’, waar we alles aanpasten naar onze zin.
Het weekend van 10 en 11 December 2011 bestond uit een beetje pret en heel veel uren werk aan onze eindwerken. De pret was het bezoek van Stijn Van Hoof en Joren Groenvynck, Belgische collega’s, die voor hun project in een stadje dichtbij Chicago moesten zijn. Ze brachten ons zaterdagnamiddag en –vooravond een bezoek en dat konden we ten zeerste apprecieren.
Het weekend erop van 17 en 18 December 2011 bracht niet veel spannends. Enerzijds kroop er veel tijd in onze eindwerken en anderzijds nodigde het koude en winderige weer in Chicago niet uit om de ‘tripstik’ boven te halen (In de Gloria :)). We bleven dus braaf binnen en schreven gedwee verder, met uitzondering van de nodige trip naar de supermarkt en een skype call met Annelies V. in alweer een ander Zuid-Amerikaans land. Zo heeft ze ons appartement ook eens gezien he :)
En dan – Joepie! – Kerst en Nieuw en twee verlengde weekends na elkaar. TIjdens de volgende 11 dagen samen – Dries had een week vakantie, maar ik niet – stonden er twee thema’s centraal: samen chillen ‘s avonds en drie seizoenen lang genieten van de super hilarische serie Parks & Recreation.
We begonnen het weekend van vrijdag 23, zaterdag 24, zondag 25 en maandag 26 December 2011 met een supernieuwe, supercoole, superawesome Movie The Girl with the dragon Tattoo (http://www.imdb.com/title/tt1568346/). Een amerikaanse remake om vingers en duimen van af te lekken. Natuurlijk – het boek is beter dan de film of was het omgekeerd!? De volgende dag, zaterdag, vierden we Kerst met een variatie aan hapjes en lekkers en bubbels. Op zondag, ruimden we ons nieuwe appartement voor een eerste keer op – een echt avontuur . Zwabberen en schrobben is in elke nieuwe woonplaats toch weer anders. Op maandag, concentreerden we ons op onze eindwerken en gingen in de vooravond nogmaals naar de bekende scandinavische meubelzaak voor wat extra ‘stuff’.
Tijdens het weekend van vrijdag 30 December, zaterdag 31 December, zondag 1 Januari en maandag 2 januari maakten we er een leuke boel van. Op vrijdag, huurden we de film ‘The Tree of Life’ (http://www.imdb.com/title/tt0478304/) – volgens Dries een kutfilm, maar volgens het establishment ‘de film van 2011’. Je moet erin komen, zou ik zo zeggen. Het doet denken aan ‘A Space Odyssey (http://www.imdb.com/title/tt0062622/).
Zaterdag, 31 December, begonnen we met ‘an all American pancake breakfast’ bij een breakfastplaats, nabij ons appartement (http://wildberrycafe.com/). Smullen! Daarna telefoneerden we de wereld rond om verschillende mensen een ‘Gelukkig Nieuwjaar’ te wensen. Krop in de keel! ‘s Avonds warmden we ons thuis alvast op met de nodige liters bubbels en lieten we ons daarna per taxi maar Leopold brengen (http://leopoldchicago.com/ ) , een belgisch geinspireerd restaurant. Heerlijk! Subliem! We kregen zelfs een ‘Happy New Year Tiara’.
Zondag, 1 januari 2012, is naar gewoonte een verloren dag – uitslapen, hangen en vooral niet te veel nadenken over wat je nu wel en niet allemaal gedaan hebt in 2011 en wat je nu wel en niet allemaal zou moeten doen in 2012. Er was wel 1 lichtpuntje die dag – we gingen kijken naar de allereerste thuiswedstrijd van de Chicago Bulls in het United Center. Ons home team won en wij zagen het en keurden het goed. Go Bulls! Maandag, 2 januari 2012, werd er gewerkt aan de eindwerken en sloten we de reeks verlengde weekends af.
Wat zijn de vooruitzichten?
• Op 7 januari 2012 komt mijn mama (Loes) voor een weekje op visite.
• Het weekend van 14, 15 en 16 januari is opnieuw een verlengd weekend, aangezien men hier dan Martin Luther King eert.
• Op zondag, 15 januari 2012, vind je mij voor de buis want dan zijn het ‘The Golden Globes’ gepresenteerd door Ricky Gervais. Respect!
• En op zondag 5 Februari vind je mij voor de buis (Dries) want dan is het de (wereld)befaamde Superbowl, met zowat de beste reclames van het jaar. In bijgevoegde link vind je mijn favoriet van vorig jaar. http://www.youtube.com/watch?v=SKL254Y_jtc
Foto`s van Thanksgiving weekend 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Thanksgiving2011?authuser=0&feat=directlink
Foto`s van Kerst & Nieuw 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/KerstEnNieuw2011?authuser=0&feat=directlink
Foto`s van de Chicago Bulls
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/ChicagoBullsVsGrizzlies?authuser=0&feat=directlink
Op het einde van de maand Januari 2012 zullen Dries en ik negen maanden in de U.S. wonen – dat is ¾ van een jaar. That is out of control! Voor ons lijkt het alsof het gisteren was dat we met jullie allemaal nog een glas dronken en afscheid namen. De dagen, weken, maanden vliegen voorbij. Opnieuw ervaren Dries en ik dit als een droom waar we uit moeten wakker worden en plots terug in ons bed in Muizen zullen liggen. Anyway…what has been going on?
Tijdens het verlengde weekend van 24, 25, 26 en 27 November 2011 ging er (zoals jullie opmerken tijdens de volgende weekends) tijd naar het schrijven van ons beide eindwerken voor de cursussen, die we ooit begonnen zijn in Belgie. Natuurlijk in zeer verschillende domeinen – Dries met een focus op IT en Loes met een focus op De mens op de werkvloer. Toch hebben we ook aandacht besteed aan de amerikaanse tradities en als goede ‘Aliens in the United States’ volgende ingredienten gekocht om Thanksgiving te vieren op donderdag, 24 Nov 2011: kalkoen, aardappelen voor aardappelpuree, veenbessen en Pumpkinpie. Zijn wij even geintegreerd!? Die dag zagen we ook naar een stukje van de Macy’s Thanksgiving parade op televisie, maar kozen we daarna voor een hele reeks afleveringen van ‘In de Gloria’ om de goedkope Macy’s smaak te compenseren.
Tijdens een wandelingetje voor uithaalkoffie merkte Dries die nacht op dat er reeds voor verschillende winkels mensen zich geparkeerd hadden om vanaf 3 of 4 uur ‘s nachts te profiteren van de Thanksgiving Sales. Consumeren!? En dat met z’n allen!? De dag erop waagden Dries en ik, ons ook aan Michigan Avenue en de Thanksgiving Sales. We kwamen thuis met een stel sokken. Zijn we dan toch echte Belgen, die enkel aan sparen denken!? Op zaterdag, 26 Nov 2011, skypten we even met Annelies V. ergens in Zuid-Amerika. De technologie staat voor niets. s’Avonds gingen we eten met een bevriend Chicago-koppel in een ‘fusion Frans-Mexicaans restaurant’. Het concept sprak ons ten zeerste aan, want het was een BYOB – Bring Your Own Bottle-restaurant. Graaf! Het eten was ook subliem. We gaan zeker terug. Op zondag, 27 Nov 2011, namen we uitgebreid ontbijt met een wereldbekende ‘Sprinkles Cupcake (http://www.sprinkles.com/).
Ons verdict staat vast – cupcakes zullen ons vandaag niet bekoren en waarschijnlijk nooit. We brachten ook nog een bezoek aan de bekende Navy Pier in Chicago om de beste popcorn (http://www.garrettpopcorn.com/) ter wereld te kopen voor een collega van Dries uit Detroit. Dries vertrok reeds in de vooravond naar Detroit en het verlengde Thanksgiving weekend kwam tot een einde.
Het weekend van 3 en 4 December 2011 draaiden alles rond verhuizen. Dries was die week naar een training gegaan in Texas in een pas nieuw geopende Trainingscampus van Deloitte. Hij kwam op 2 December laat thuis en tegen dan stonden onze 6 zakken klaar, waarmee we eerst van Belgie naar Los Angeles waren gereisd, dan van Los Angeles naar Chicago en ten slotte naar ons vaste stek in Chicago voor het komende jaar 2012. Op zaterdagmorgen, 3 December 2011, werden ons de sleutels van ons nieuw appartement overhandigd. Daarna vertrokken we op een ‘Scavenger Hunt’. We bezochten de welbekende scandinavische meubelzaak, de door de amerikanen geliefde groothandel Costco en andere ‘alles-in-1’ supermarkten. Om 22h30 lieten we ons doodmoe in de zetel vallen en aten we zelfgemaakte hamburgers. Op zondag gaven we onszelf wat rust en sliepen we uit. Rond de middag deden we de laatste inkopen en liepen we naar ons ‘in te richten appartement’, waar we alles aanpasten naar onze zin.
Het weekend van 10 en 11 December 2011 bestond uit een beetje pret en heel veel uren werk aan onze eindwerken. De pret was het bezoek van Stijn Van Hoof en Joren Groenvynck, Belgische collega’s, die voor hun project in een stadje dichtbij Chicago moesten zijn. Ze brachten ons zaterdagnamiddag en –vooravond een bezoek en dat konden we ten zeerste apprecieren.
Het weekend erop van 17 en 18 December 2011 bracht niet veel spannends. Enerzijds kroop er veel tijd in onze eindwerken en anderzijds nodigde het koude en winderige weer in Chicago niet uit om de ‘tripstik’ boven te halen (In de Gloria :)). We bleven dus braaf binnen en schreven gedwee verder, met uitzondering van de nodige trip naar de supermarkt en een skype call met Annelies V. in alweer een ander Zuid-Amerikaans land. Zo heeft ze ons appartement ook eens gezien he :)
En dan – Joepie! – Kerst en Nieuw en twee verlengde weekends na elkaar. TIjdens de volgende 11 dagen samen – Dries had een week vakantie, maar ik niet – stonden er twee thema’s centraal: samen chillen ‘s avonds en drie seizoenen lang genieten van de super hilarische serie Parks & Recreation.
We begonnen het weekend van vrijdag 23, zaterdag 24, zondag 25 en maandag 26 December 2011 met een supernieuwe, supercoole, superawesome Movie The Girl with the dragon Tattoo (http://www.imdb.com/title/tt1568346/). Een amerikaanse remake om vingers en duimen van af te lekken. Natuurlijk – het boek is beter dan de film of was het omgekeerd!? De volgende dag, zaterdag, vierden we Kerst met een variatie aan hapjes en lekkers en bubbels. Op zondag, ruimden we ons nieuwe appartement voor een eerste keer op – een echt avontuur . Zwabberen en schrobben is in elke nieuwe woonplaats toch weer anders. Op maandag, concentreerden we ons op onze eindwerken en gingen in de vooravond nogmaals naar de bekende scandinavische meubelzaak voor wat extra ‘stuff’.
Tijdens het weekend van vrijdag 30 December, zaterdag 31 December, zondag 1 Januari en maandag 2 januari maakten we er een leuke boel van. Op vrijdag, huurden we de film ‘The Tree of Life’ (http://www.imdb.com/title/tt0478304/) – volgens Dries een kutfilm, maar volgens het establishment ‘de film van 2011’. Je moet erin komen, zou ik zo zeggen. Het doet denken aan ‘A Space Odyssey (http://www.imdb.com/title/tt0062622/).
Zaterdag, 31 December, begonnen we met ‘an all American pancake breakfast’ bij een breakfastplaats, nabij ons appartement (http://wildberrycafe.com/). Smullen! Daarna telefoneerden we de wereld rond om verschillende mensen een ‘Gelukkig Nieuwjaar’ te wensen. Krop in de keel! ‘s Avonds warmden we ons thuis alvast op met de nodige liters bubbels en lieten we ons daarna per taxi maar Leopold brengen (http://leopoldchicago.com/ ) , een belgisch geinspireerd restaurant. Heerlijk! Subliem! We kregen zelfs een ‘Happy New Year Tiara’.
Zondag, 1 januari 2012, is naar gewoonte een verloren dag – uitslapen, hangen en vooral niet te veel nadenken over wat je nu wel en niet allemaal gedaan hebt in 2011 en wat je nu wel en niet allemaal zou moeten doen in 2012. Er was wel 1 lichtpuntje die dag – we gingen kijken naar de allereerste thuiswedstrijd van de Chicago Bulls in het United Center. Ons home team won en wij zagen het en keurden het goed. Go Bulls! Maandag, 2 januari 2012, werd er gewerkt aan de eindwerken en sloten we de reeks verlengde weekends af.
Wat zijn de vooruitzichten?
• Op 7 januari 2012 komt mijn mama (Loes) voor een weekje op visite.
• Het weekend van 14, 15 en 16 januari is opnieuw een verlengd weekend, aangezien men hier dan Martin Luther King eert.
• Op zondag, 15 januari 2012, vind je mij voor de buis want dan zijn het ‘The Golden Globes’ gepresenteerd door Ricky Gervais. Respect!
• En op zondag 5 Februari vind je mij voor de buis (Dries) want dan is het de (wereld)befaamde Superbowl, met zowat de beste reclames van het jaar. In bijgevoegde link vind je mijn favoriet van vorig jaar. http://www.youtube.com/watch?v=SKL254Y_jtc
Foto`s van Thanksgiving weekend 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Thanksgiving2011?authuser=0&feat=directlink
Foto`s van Kerst & Nieuw 2011
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/KerstEnNieuw2011?authuser=0&feat=directlink
Foto`s van de Chicago Bulls
http://picasaweb.google.com/105875486341400661055/ChicagoBullsVsGrizzlies?authuser=0&feat=directlink
zaterdag 19 november 2011
Uitblazen & dan opnieuw knallen
Week #27 (Oct 31st – Nov 6th); Week #28 (Nov 7th – Nov 13th); & Week # 29 (Nov 14th – Nov 20th) in Review
Op vrijdag, 28 Oktober 2011, pakten Dries en ik zowel in om uit te blazen in Hawaii als om naar Chicago te trekken. ‘s Namiddags vertrokken we naar het paradijs, genaamd Maui, een van de Hawaainse eilanden/ Poynisian islands We kwamen rond 21hrs aan en de temperatuur was zalig – rond de 30 graden, een zachte zomerbries en een beetje vochtig.
De volgende morgen wisten we pas echt dat we goed zaten – het uitzicht vanuit onze kamer was ‘gorgeous’!
‘Platte rust’ here we come! Op zaterdag (29/10) en zondag (30/10) deden we helemaal NIETS (= liggen, lezen, genieten van de zon en een cocktail drinken). Op maandag (31/10) liet ik me op aandrang van Dries extra stimuleren om te ontspannen in de Spa van het hotel. Op dinsdag (01/11) huurden we snorkels en zagen we onder water een zwevende zeeschildpad. Op woensdag (02/11) reden we naar de andere bewoonde kant van het eiland en de dag (03/11) erop reden naar Hana langs scherpe bochten, rostmuren waarvan watervallen naar beneden storten. Het is de ‘must do’ van Maui.
Dries en ik vonden het allemaal prachtig, maar met de natuur in Zuid-Amerika in ons achterhoofd en als benchmark, wisten we dat er nog vele andere soortgelijk wondermooie plekken op de wereld zijn. Langs de weg naar Hana, vind men ook verschillende stalletjes, die eten en andere spulletjes verkopen en allemaal beweren ze ‘het beste bananenbrood te hebben’. In elk geval Hawaii – Maui = Banaan + Kokos. Die namiddag reden we nog naar de top van de krater van de vulkaan. Het was er prachtig! We voelden ons nog nooit zo dicht bij de goudpot van de Troetelbeertjes Want we vonden onszelf boven de laaghangende wolken; op 1219 meter boven de zeespiegel. En op weg naar beneden ontstonden er allemaal regenbogen rondom ons! Vandaar dat u ook ‘de regenboog’ terugvindt op de nummerplaat van een Amerikaan, die uit Hawaii komt.
Op vrijdag (04/11) genoten we nog kort van de hotelfaciliteiten alvorens op het vliegtuig L.A.-waarts te stappen.
Zaterdag, 5 november 2011, bestond uit 2 woorden ‘poetsen & pakken’. Zondag, 6 november 2011, bestond dan weer uit ‘vliegen & uitpakken’. Op maandag, 7 november 2011 begonnen we aan een nieuwe werkweek in een nieuwe stad en voor een van ons beide in een nieuwe job bij Deloitte in een nieuw team.
Tijdens het weekend van 12 en 13 november 2011 begonnen we aan onze zoektocht naar een vaste woonplaats voor het komende jaar en vonden we er ook een. Een enorme building aan het gekende Millinium Park met de nodige faciliteiten en een prachtig uitzicht op Michigan Lake.
Tijdens het weekend van 19 en 20 November 2011 kwamen we eindelijk toe aan onze ‘Administratie om deze blog te updaten’ en jullie op de hoogte te stellen van deze nieuwe episode in ons U.S. avontuur. BTW - We werden ook al meteen verwelkomt door Chicago met het Lights Festival (http://magnificentmilelightsfestival.com/), inclusief vuurwerk spektakel, datzelfde weekend.
En verder…Chicago heeft misschien minder blauwe lucht dan L.A., maar de stad is fantastisch – heel veel leven – een heel hoog down town NY gevoel – heel goed openbaar vervoer en een herfst/winter gevoel dat in L.A. nog ver te zoeken was.
Volgende week donderdag (11/24) en vrijdag (11/25) is het hier Thanks Giving en vakantie voor ons. De kerstvreugde zit er al dik in! Nu hopen dat we de meters sneeuw zullen overleven zonder een afgevroren teen, vinger of neus eraan over te houden.
Take care!
Happy Thanks Giving!
Let’s share and be merry!
Foto's uit Hawaii
https://picasaweb.google.com/dries.huybrechts/Hawaii2011?authuser=0&feat=directlink
Light parade in chicago
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Lightparade?authuser=0&feat=directlink
Op vrijdag, 28 Oktober 2011, pakten Dries en ik zowel in om uit te blazen in Hawaii als om naar Chicago te trekken. ‘s Namiddags vertrokken we naar het paradijs, genaamd Maui, een van de Hawaainse eilanden/ Poynisian islands We kwamen rond 21hrs aan en de temperatuur was zalig – rond de 30 graden, een zachte zomerbries en een beetje vochtig.
De volgende morgen wisten we pas echt dat we goed zaten – het uitzicht vanuit onze kamer was ‘gorgeous’!
‘Platte rust’ here we come! Op zaterdag (29/10) en zondag (30/10) deden we helemaal NIETS (= liggen, lezen, genieten van de zon en een cocktail drinken). Op maandag (31/10) liet ik me op aandrang van Dries extra stimuleren om te ontspannen in de Spa van het hotel. Op dinsdag (01/11) huurden we snorkels en zagen we onder water een zwevende zeeschildpad. Op woensdag (02/11) reden we naar de andere bewoonde kant van het eiland en de dag (03/11) erop reden naar Hana langs scherpe bochten, rostmuren waarvan watervallen naar beneden storten. Het is de ‘must do’ van Maui.
Dries en ik vonden het allemaal prachtig, maar met de natuur in Zuid-Amerika in ons achterhoofd en als benchmark, wisten we dat er nog vele andere soortgelijk wondermooie plekken op de wereld zijn. Langs de weg naar Hana, vind men ook verschillende stalletjes, die eten en andere spulletjes verkopen en allemaal beweren ze ‘het beste bananenbrood te hebben’. In elk geval Hawaii – Maui = Banaan + Kokos. Die namiddag reden we nog naar de top van de krater van de vulkaan. Het was er prachtig! We voelden ons nog nooit zo dicht bij de goudpot van de Troetelbeertjes Want we vonden onszelf boven de laaghangende wolken; op 1219 meter boven de zeespiegel. En op weg naar beneden ontstonden er allemaal regenbogen rondom ons! Vandaar dat u ook ‘de regenboog’ terugvindt op de nummerplaat van een Amerikaan, die uit Hawaii komt.
Op vrijdag (04/11) genoten we nog kort van de hotelfaciliteiten alvorens op het vliegtuig L.A.-waarts te stappen.
Zaterdag, 5 november 2011, bestond uit 2 woorden ‘poetsen & pakken’. Zondag, 6 november 2011, bestond dan weer uit ‘vliegen & uitpakken’. Op maandag, 7 november 2011 begonnen we aan een nieuwe werkweek in een nieuwe stad en voor een van ons beide in een nieuwe job bij Deloitte in een nieuw team.
Tijdens het weekend van 12 en 13 november 2011 begonnen we aan onze zoektocht naar een vaste woonplaats voor het komende jaar en vonden we er ook een. Een enorme building aan het gekende Millinium Park met de nodige faciliteiten en een prachtig uitzicht op Michigan Lake.
Tijdens het weekend van 19 en 20 November 2011 kwamen we eindelijk toe aan onze ‘Administratie om deze blog te updaten’ en jullie op de hoogte te stellen van deze nieuwe episode in ons U.S. avontuur. BTW - We werden ook al meteen verwelkomt door Chicago met het Lights Festival (http://magnificentmilelightsfestival.com/), inclusief vuurwerk spektakel, datzelfde weekend.
En verder…Chicago heeft misschien minder blauwe lucht dan L.A., maar de stad is fantastisch – heel veel leven – een heel hoog down town NY gevoel – heel goed openbaar vervoer en een herfst/winter gevoel dat in L.A. nog ver te zoeken was.
Volgende week donderdag (11/24) en vrijdag (11/25) is het hier Thanks Giving en vakantie voor ons. De kerstvreugde zit er al dik in! Nu hopen dat we de meters sneeuw zullen overleven zonder een afgevroren teen, vinger of neus eraan over te houden.
Take care!
Happy Thanks Giving!
Let’s share and be merry!
Foto's uit Hawaii
https://picasaweb.google.com/dries.huybrechts/Hawaii2011?authuser=0&feat=directlink
Light parade in chicago
https://picasaweb.google.com/105875486341400661055/Lightparade?authuser=0&feat=directlink
Twee maanden (Sept & Oct) in Review
Week # 19 (Sept 5th – Sept 11th); Week #20 (Sept 12th – Sept 18th); Week #21 (Sept 19th – Sept 25th); Week #22 (Sept 26th – Oct 2nd); Week #23 (Oct 3rd – Oct 9th); Week #24 (Oct 10th – Oct 16th); Week #25 (Oct 17th – Oct 23rd); & Week #26 (Oct 24th- Oct 30th) in Review
Hieronder kan je onder meer lezen over:
- Het bezoek van de ouders van Dries
- De 30ste verjaardag van Dries – Part I
- De 30ste verjaardag van Dries - Part II & The Emmy’s in onze achtertuin
- Adinda op bezoek – San Diego
- Adinda op bezoek – Grand Canyon & Las Vegas
- Ans & Christoph op bezoek – Take it easy!
De tijd raast maar door en de dingen veranderen…
Op zondag, 4 september 2011, rond 8hrs ‘s avonds arriveerden Alois en Ria, de ouders van Dries, op de luchthaven van Los Angeles. Het was een aangenaam weerzien! Na het regelen van een paar praktische dingen, belandden we vrij laat op de avond in Pete’s Bar voor nog een kleine snack. Thuis aangekomen, dronken we nog een glas op ons dak.
Die maandag, 5 september 2011, hadden Dries en ik een vrije dag vanwege ‘Labour day’. We trokken met ons vieren naar de Pain Quotidien, die we 4 maanden geleden als eerste bezocht hadden. Daarna bewogen ons van West Hollywood naar Santa Monica om er kort doorheen de bekende winkelstraat, ‘Third Street Promenade’ te wandelen en ons neer te vleien op het uitgestrekte strand . We sloten de dag af met een bezoek aan de door ons zo begeerde wijngaard, Malibiwines.
Op dinsdag, 6 september 2011 brak de werkweek weer aan en dus werden verdere uitstappen voor het weekend erop gehouden.
Maar op donderdag, 7 september 2011, nam ik (Loes) Alois en Ria mee naar een excellente BBQ in Down Town L.A. Het was warm. Het was lekker. De wijn was van middelmatige kwaliteit, maar goedkoop.
Op vrijdag, 8 september 2011, waren we er weer allemaal: Alois, Ria, Dries en ik. We aten bij de Daily Grill en sloten de avond af in The Public School, waar de mensen achter de bar ons ondertussen aanspreken met ‘The Belgians’.
Op zaterdag, 9 September 2011, hadden we een uitstap gepland naar Santa Catalina: http://www.youtube.com/watch?v=cdMEx609X_8
We stonden vroeg op, kregen op weg naar de Ferry-haven van Long Beach een stortbui over ons. Met een beetje geluk kwamen we tussen 10hrs en 11hrs ‘s morgens aan in het romantische Santa Catalina, waar we ontbijt namen. We zagen verschillende trouwpartijen op deze wondermooie schots grond en namen tussen 16hrs en 17hrs de boot terug naar het vasteland. Thuis aangekomen, sloten we de dag af met een hapje en een drankje.
Zondag, 10 september 2011, ontbeten we thuis, reden we naar Anaheim om naar een Baseball wedstrijd te gaan kijken van de Anaheim Angels en reden we daarna door naar Laguna Beach om reeds gedeeltelijk de 30ste verjaardag van Dries te vieren met Mosselen en Frietjes in het Belgische restaurant dat we er eens ontdekt hadden. De avond verliep gezellig en bourgondisch.
Op maandag, 11 september 2011, was het dan zo ver: Dries vierde zijn 30ste verjaardag! Hip Hip Hoera! Hij nam vanwege zijn verjaardag en de visite van zijn ouders een dag vrijaf en na een halve dag werken, sloot ook ik me aan bij het gezelschap. We vierden Dries’ verjaardag en de laatste avond van Alois en Ria met een glas in de tuin van Malibuwines.
Na 4 weekends en 3.5 weken aaneensluitend Belgische bezoekers over de vloer te hebben, volgden er 2 weekends en 2.5 weken, om ons voor te bereiden op nieuwe enthousiaste Belgen, die ons kwamen bezoeken.
Tijdens het weekend van 17 en 18 september 2011, vierden we op zaterdag nog maar eens de verjaardag van Dries. We begonnen met een drankje op de 24ste verdieping van het JW Marriott hotel waarop we vanuit ons appartement kijken. Daarna begaven we ons naar het O Hotel voor een gezellig etentje afgesloten met goede koffie (wat zeer uitzonderlijk is in de U.S. – Dries beschrijft veel van de hier gebrouwen koffie als water met een smaakje van koffie). Daarna begaven we ons naar The Public School, welke we onderhand ons stamcafe kunnen noemen. We sloegen de Cubaans-Braziliaanse richting in en vierden het 30-jarig bestaan van Dries met Mojito’s en (toen de munt op was) Caipirinha’s. De volgende ochtend wisten we niet meteen meer hoe of wat en vooral hoe oud we nu eigenlijk beide juist geworden waren, want onze lichamen voelden véééél ouder aan dan de dag ervoor. Die zondag, hijsten we ons uiteindelijk uit ons bed om te voet boodschappen te gaan doen en stelden we tot onze verbazing vast dat op slechts 1.5 km van ons appartement heel Los Angeles/Hollywood T.V.-land zich aan het verzamelen was voor ‘The Emmy’s’. We bleven rond de hoge, zwarte hekken hangen om toch maar een glimps van een T.V.-ster op te vangen, maar het mocht niet zijn. We werden verschillende gevraagd om te ‘moven’. Uiteindelijk gingen we ervan door om vlug boodschappen te doen en daarna neer te strijken voor de televisie om de hele ‘The Emmy’s –show (die zich dus eigenlijk in onze achtertuin aan het afspelen was) te volgen. Een van mijn favorieten won een Emmy, namelijk Jim Parsons van The Big Bang Theory (http://www.youtube.com/watch?v=iOan_0acqE8&feature=relmfu ).
Andere programma’s, die hier in de prijzen vielen en waarschijnlijk kortelings hun weg naar Belgie zullen vinden en zeer te smaken zijn:
Modern Family
http://www.youtube.com/watch?v=pq4S3wbFEXc&NR=1
The Office – U.S. version
http://www.youtube.com/watch?v=6ox9lUZpisQ&feature=related
Het weekend van 24 en 25 september 2011 bestond uit een tripje naar Detroit. Ik moest erheen om met een aantal mensen te praten over een nieuwe job bij Deloitte, want ondertussen was het duidelijk geworden dat ons Los Angeles-avontuur tot een einde zou komen rond 31 oktober 2011. Dries en ik vlogen zaterdagmorgen naar Detroit om er in de namiddag te landen. ‘s Avonds gingen we naar een soort tapasbar in een leuke, hippe buurt buiten het centrum van Detroit. Op zondag bezochten een van de chiqueste shopping malls in de U.S.: http://www.thesomersetcollection.com/ En ja, deze kan gevonden worden in een van de meest verwaarloosde, armste en werkloze steden van de U.S., Detroit.
Op vrijdag, 30 september 2011, kregen we opnieuw bezoek, onze Deloitte collega Adinda. We namen Adinda mee naar Malibuwines (zoals al onze andere bezoekers), waar we genoten van een hapje, een drankje en een dansje. De ochtend erop (zaterdag 1 oktober 2011) vertrokken we met ons drietje richting San Diego. Na een autorit van ongeveer 2.5 hrs arriveerden we aan ons hotel. We checkten in en trokken er meteen op uit. We maakten een wandeling rond en door San Diego en ontdekten waarom de Amerikanen hier graag allemaal willen komen wonen: goed georganiseerd, verzorgd, een zalig klimaat en prachtige natuur en natuurlijk…op ‘de spreekwoordelijke 5 minuten’ van het ‘losbandige’ Mexico. ‘s Avonds doken we nog in de Jacuzzi en een aten we in het bekende Gaslamp Quarter. Op zondag, 2 oktober 2011, reden we volledig ontspannen terug naar Los Angeles; onderweg stopten we in plaatsjes en dorpjes zoals Mission Beach, La Jolla en Laguna Beach. We konden het niet laten om nog een keer naar het belgische restaurant te gaan en Mosselen te bestellen. Voor Dries en mij was het een uitdaging om het vakantiegevoel van ons af te schudden die zondagavond en ons klaar te maken voor de nieuwe werkweek. ‘s Maandags (3 oktober 2011) doken Dries en ik achter onze pc’s terwijl Adinda Down Town Los Angeles onveilig maakte. Op dinsdag (4 oktober 2011) liet Adinda L.A. achter zich om San Francisco te verkennen.
Op vrijdag, 7 oktober 2011, zagen we elkaar terug in Las Vegas: Dries vanuit Detroit, Adinda vanuit San Francisco en ik vanuit Los Angeles. We reden meteen na aankomst door naar Kingman om de dag erop naar de Grand Canyon te gaan. Na een blitz-ontbijt op zaterdagmorgen, 8 oktober 2011, reden we 4 uur naar het natuurpark Grand Cayon. Aan de ingang werden we begroet door de Park Ranger en na een blitz-staptocht van ongeveer 3hrs (een 2de keer blitz die dag) keerden we terug naar Las Vegas.
Onderweg kwamen we in een ‘blitz’ (3de keer) een vos tegen op de ‘highway’; gelukkig was Dries wakker en alert en stuurde hij de wagen weg van de vos, zodat zowel de vos als wij drie heelhuids verder gingen na deze blitz-ontmoeting. We kwamen rond 21hrs aan in ons hotel, aten een (chique en zeer lekker) hapje in het hotel en trokken daarna onze Casinoschoenen aan om de ‘The Strip’ af te lopen. Op zondag, 9 oktober 2011, propten we ons vol tijdens een zeer uitgebreide brunch met muziek: ‘Mimosas & Music’, daarna passeerden we langs mijn Regionale Deloitte Manager die in Las Vegas woont en brachten we nog een bezoek aan de Hoover Dam. Daarna namen we afscheid en vloog Dries terug naar Detroit en Adinda en ik terug naar Los Angeles.
Op maandag, 10 oktober 2011, mocht ik uitzonderlijk een dagje vakantie nemen en gingen Adinda en ik …SHOPPEN!!! De rest van de week genoot Adinda van L.A. en ons dakterras om op donderdaag, 13 oktober 2011 terug naar Belgie te vertrekken.
Op vrijdag, 14 oktober 2011, stonden er al nieuwe gasten op ons te wachten, Ans en Christoph (Ans is een studiegenote van mij). We namen ze mee naar de Daily Grill en The Public School, waar we ondertussen ten zeerste geapprecieerd werden om onze ‘business’ naar deze plaats te brengen. Op zaterdag, 15 oktober 2011, ontbeten we in de Santa Monica Pain Quotidien, kuierden we door de Third Street Promenade, lagen we languit op het nog-steeds-in-oktober-zijnde-warme zand van Santa Monica Beach en sloten we de dag af in de wijngaard van Malibuwines waar er een heus feest was los gebarsten – hadden de andere mensen ook door dat dit ons laatste bezoek was of waren ze gewoon allemaal in een goede zaterdagavondstemming? Op zondag, 16 oktober 2011, prepareerden we thuis een ontbijt ‘om u tegen te zeggen’ (onze andere bezoekers kunnen dit beamen).; schuimden we Venice Beach af, waar Ans te pakken werd genomen door een groepje straatdansers en voor de volgende 20 minuten mee betrokken werd in de act.
Christoph ‘kocht haar daarop vrij’ met waardeloos tsechisch geld. Daarna begaven we ons naar de ‘mini-donut-plaats’, die door echte Astrid Bryan-fans meteen herkent zal worden op de foto’s. We deden als het ware een ‘Astridje’ en bezochten een van de plaatsen die ook in ‘Astrid in Wonderland’ (http://www.vijftv.be/programma_astridinw.php) aan bod is gekomen. ‘s Avonds aten we BBQ op ons dak en bereiden Dries en ik ons voor op een werkweek en Ans en Christoph op een week Grand Canyon en Las Vegas.
Op vrijdag, 21 oktober 2011, vonden Ans, Christoph en ik elkaar terug in Los Angeles. Dries had die dag door gebracht met het bezoeken van appartementen in Chicago ter voorbereiding van onze verhuis van L.A. naar Chicago en ging vrij laat thuis komen. We aten met ons drietjes in the Daily Grill en gingen daarna naar de meest hippe bar in L.A., The Standard Bar’ om ‘ene te drinken’. Rond een uur of 23hrs30 trokken we ons terug in ons appartement waar we op Dries wachtten, die rond 1hrs30 binnen stapte.
Zaterdag (22 oktober 2011) ontbeten we in Manhattan Beach (Pain Quotidien) en liepen we er de pier af. Daarna reden we naar het superdeluxe Newport Beach – ‘Het Knokke van Los Angeles, waar men met een beetje geluk een celebrity kan spotten’. ‘s Namiddags trokken we naar de Shopping Mall Fashion Island in Newport Beach, waar Ans en ik onszelf overtroffen met het passen van hippe korte kleedjes in ‘Forever 21’. Pas heel laat ‘s avonds sloegen we erin iets te gaan eten in een andere favoriet van ons, het O Hotel.
Zondag (23 oktober 2011) ontbeten we thuis en reden we daarna naar Hollywood, waar we als echte toeristen ‘The Walk of Fame’ afliepen en waar Ans en ik rond 15hrs op de TMZ Tourbus stapten. TMZ (http://www.tmz.com/) is een superpopulair TV programma in de U.S. en draait om roddels en vuile was buiten hangen van bekende mensen, minder bekende mensen, mensen die graag willen bekend worden en ‘wannabe bekende mensen.
Ans en ik genoten! We zagen ‘El Pollo Loco’ waar Brad Pitt zijn carriere begon, de straathoek waar Hugh Grant een prostitute oppikte, het hotel waar er op het dak ‘exclusief famous people’- parties gegeven worden en restaurants en hotels en clubs waar bekende filmsterrem zotte dingen doen. Voor mij was deze tour het perfecte afscheid van Los Angeles, een plaats op de wereld waar de zon altijd schijnt, het klimaat zacht is en waar sommige mensen plotsklaps veel geld krijgen voor moeilijk te vatten talenten. Thuis gekomen, aten we ‘homemade spaghetti bolognaise a la Loes’ en kropen we in bed.
De volgende 2.5 dagen brachten Ans en Christoph in L.A. door. s’Avonds gingen Ans en ik voluit voor ‘super girlie stuff to do’ zoals daar zijn ‘uren praten over niets en alles in de Jacuzzi op ons dak’; ‘mijn haar verven’; ‘elkaars kleren passen ook al verschillen we 15 cm in lengte’; ‘over schoenen praten’ en ‘e-shoppen’. Voor mij waren deze dagen eveneens mijn laatste werkdagen als HR-professional voor het Los Angeles kantoor.
Op woensdag, 26 oktober 2011, vlogen Ans en Christoph terug naar Belgie en op donderdag, 27 oktober 2011, kwam er een verloren gefietste Deloitte Collega gebruik maken van onze faciliteiten; Vincent Van Parijs. Vincent vloog die zaterdag zonder fiets door naar Australie, waar er eventueel een ander Deloitte koppel in de maak was.
Diezelfde donderdag was mijn laatste werkdag in L.A. Met spijt in het hart nam ik afscheid. Het was een mooie, leerzame, uitdagende en zalige tijd geweest, maar nu was het tijd om even uit te blazen in Hawaii en daarna aan een nieuw avontuur te beginnen in Chicago.
Foto's
Ouders Dries in LA https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/OudersDriesInLA?authuser=0&feat=directlink
Verjaardag Dries
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VerjaardagDries?authuser=0&feat=directlink
Adinda in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AdindaInLA?authuser=0&feat=directlink
Ans & Christoph in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AnsChristophInLA?authuser=0&feat=directlink
Vincent in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VincentInLA?authuser=0&feat=directlink
Afscheid van LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AfscheidVanLA?authuser=0&feat=directlink
Hieronder kan je onder meer lezen over:
- Het bezoek van de ouders van Dries
- De 30ste verjaardag van Dries – Part I
- De 30ste verjaardag van Dries - Part II & The Emmy’s in onze achtertuin
- Adinda op bezoek – San Diego
- Adinda op bezoek – Grand Canyon & Las Vegas
- Ans & Christoph op bezoek – Take it easy!
De tijd raast maar door en de dingen veranderen…
Op zondag, 4 september 2011, rond 8hrs ‘s avonds arriveerden Alois en Ria, de ouders van Dries, op de luchthaven van Los Angeles. Het was een aangenaam weerzien! Na het regelen van een paar praktische dingen, belandden we vrij laat op de avond in Pete’s Bar voor nog een kleine snack. Thuis aangekomen, dronken we nog een glas op ons dak.
Die maandag, 5 september 2011, hadden Dries en ik een vrije dag vanwege ‘Labour day’. We trokken met ons vieren naar de Pain Quotidien, die we 4 maanden geleden als eerste bezocht hadden. Daarna bewogen ons van West Hollywood naar Santa Monica om er kort doorheen de bekende winkelstraat, ‘Third Street Promenade’ te wandelen en ons neer te vleien op het uitgestrekte strand . We sloten de dag af met een bezoek aan de door ons zo begeerde wijngaard, Malibiwines.
Op dinsdag, 6 september 2011 brak de werkweek weer aan en dus werden verdere uitstappen voor het weekend erop gehouden.
Maar op donderdag, 7 september 2011, nam ik (Loes) Alois en Ria mee naar een excellente BBQ in Down Town L.A. Het was warm. Het was lekker. De wijn was van middelmatige kwaliteit, maar goedkoop.
Op vrijdag, 8 september 2011, waren we er weer allemaal: Alois, Ria, Dries en ik. We aten bij de Daily Grill en sloten de avond af in The Public School, waar de mensen achter de bar ons ondertussen aanspreken met ‘The Belgians’.
Op zaterdag, 9 September 2011, hadden we een uitstap gepland naar Santa Catalina: http://www.youtube.com/watch?v=cdMEx609X_8
We stonden vroeg op, kregen op weg naar de Ferry-haven van Long Beach een stortbui over ons. Met een beetje geluk kwamen we tussen 10hrs en 11hrs ‘s morgens aan in het romantische Santa Catalina, waar we ontbijt namen. We zagen verschillende trouwpartijen op deze wondermooie schots grond en namen tussen 16hrs en 17hrs de boot terug naar het vasteland. Thuis aangekomen, sloten we de dag af met een hapje en een drankje.
Zondag, 10 september 2011, ontbeten we thuis, reden we naar Anaheim om naar een Baseball wedstrijd te gaan kijken van de Anaheim Angels en reden we daarna door naar Laguna Beach om reeds gedeeltelijk de 30ste verjaardag van Dries te vieren met Mosselen en Frietjes in het Belgische restaurant dat we er eens ontdekt hadden. De avond verliep gezellig en bourgondisch.
Op maandag, 11 september 2011, was het dan zo ver: Dries vierde zijn 30ste verjaardag! Hip Hip Hoera! Hij nam vanwege zijn verjaardag en de visite van zijn ouders een dag vrijaf en na een halve dag werken, sloot ook ik me aan bij het gezelschap. We vierden Dries’ verjaardag en de laatste avond van Alois en Ria met een glas in de tuin van Malibuwines.
Na 4 weekends en 3.5 weken aaneensluitend Belgische bezoekers over de vloer te hebben, volgden er 2 weekends en 2.5 weken, om ons voor te bereiden op nieuwe enthousiaste Belgen, die ons kwamen bezoeken.
Tijdens het weekend van 17 en 18 september 2011, vierden we op zaterdag nog maar eens de verjaardag van Dries. We begonnen met een drankje op de 24ste verdieping van het JW Marriott hotel waarop we vanuit ons appartement kijken. Daarna begaven we ons naar het O Hotel voor een gezellig etentje afgesloten met goede koffie (wat zeer uitzonderlijk is in de U.S. – Dries beschrijft veel van de hier gebrouwen koffie als water met een smaakje van koffie). Daarna begaven we ons naar The Public School, welke we onderhand ons stamcafe kunnen noemen. We sloegen de Cubaans-Braziliaanse richting in en vierden het 30-jarig bestaan van Dries met Mojito’s en (toen de munt op was) Caipirinha’s. De volgende ochtend wisten we niet meteen meer hoe of wat en vooral hoe oud we nu eigenlijk beide juist geworden waren, want onze lichamen voelden véééél ouder aan dan de dag ervoor. Die zondag, hijsten we ons uiteindelijk uit ons bed om te voet boodschappen te gaan doen en stelden we tot onze verbazing vast dat op slechts 1.5 km van ons appartement heel Los Angeles/Hollywood T.V.-land zich aan het verzamelen was voor ‘The Emmy’s’. We bleven rond de hoge, zwarte hekken hangen om toch maar een glimps van een T.V.-ster op te vangen, maar het mocht niet zijn. We werden verschillende gevraagd om te ‘moven’. Uiteindelijk gingen we ervan door om vlug boodschappen te doen en daarna neer te strijken voor de televisie om de hele ‘The Emmy’s –show (die zich dus eigenlijk in onze achtertuin aan het afspelen was) te volgen. Een van mijn favorieten won een Emmy, namelijk Jim Parsons van The Big Bang Theory (http://www.youtube.com/watch?v=iOan_0acqE8&feature=relmfu ).
Andere programma’s, die hier in de prijzen vielen en waarschijnlijk kortelings hun weg naar Belgie zullen vinden en zeer te smaken zijn:
Modern Family
http://www.youtube.com/watch?v=pq4S3wbFEXc&NR=1
The Office – U.S. version
http://www.youtube.com/watch?v=6ox9lUZpisQ&feature=related
Het weekend van 24 en 25 september 2011 bestond uit een tripje naar Detroit. Ik moest erheen om met een aantal mensen te praten over een nieuwe job bij Deloitte, want ondertussen was het duidelijk geworden dat ons Los Angeles-avontuur tot een einde zou komen rond 31 oktober 2011. Dries en ik vlogen zaterdagmorgen naar Detroit om er in de namiddag te landen. ‘s Avonds gingen we naar een soort tapasbar in een leuke, hippe buurt buiten het centrum van Detroit. Op zondag bezochten een van de chiqueste shopping malls in de U.S.: http://www.thesomersetcollection.com/ En ja, deze kan gevonden worden in een van de meest verwaarloosde, armste en werkloze steden van de U.S., Detroit.
Op vrijdag, 30 september 2011, kregen we opnieuw bezoek, onze Deloitte collega Adinda. We namen Adinda mee naar Malibuwines (zoals al onze andere bezoekers), waar we genoten van een hapje, een drankje en een dansje. De ochtend erop (zaterdag 1 oktober 2011) vertrokken we met ons drietje richting San Diego. Na een autorit van ongeveer 2.5 hrs arriveerden we aan ons hotel. We checkten in en trokken er meteen op uit. We maakten een wandeling rond en door San Diego en ontdekten waarom de Amerikanen hier graag allemaal willen komen wonen: goed georganiseerd, verzorgd, een zalig klimaat en prachtige natuur en natuurlijk…op ‘de spreekwoordelijke 5 minuten’ van het ‘losbandige’ Mexico. ‘s Avonds doken we nog in de Jacuzzi en een aten we in het bekende Gaslamp Quarter. Op zondag, 2 oktober 2011, reden we volledig ontspannen terug naar Los Angeles; onderweg stopten we in plaatsjes en dorpjes zoals Mission Beach, La Jolla en Laguna Beach. We konden het niet laten om nog een keer naar het belgische restaurant te gaan en Mosselen te bestellen. Voor Dries en mij was het een uitdaging om het vakantiegevoel van ons af te schudden die zondagavond en ons klaar te maken voor de nieuwe werkweek. ‘s Maandags (3 oktober 2011) doken Dries en ik achter onze pc’s terwijl Adinda Down Town Los Angeles onveilig maakte. Op dinsdag (4 oktober 2011) liet Adinda L.A. achter zich om San Francisco te verkennen.
Op vrijdag, 7 oktober 2011, zagen we elkaar terug in Las Vegas: Dries vanuit Detroit, Adinda vanuit San Francisco en ik vanuit Los Angeles. We reden meteen na aankomst door naar Kingman om de dag erop naar de Grand Canyon te gaan. Na een blitz-ontbijt op zaterdagmorgen, 8 oktober 2011, reden we 4 uur naar het natuurpark Grand Cayon. Aan de ingang werden we begroet door de Park Ranger en na een blitz-staptocht van ongeveer 3hrs (een 2de keer blitz die dag) keerden we terug naar Las Vegas.
Onderweg kwamen we in een ‘blitz’ (3de keer) een vos tegen op de ‘highway’; gelukkig was Dries wakker en alert en stuurde hij de wagen weg van de vos, zodat zowel de vos als wij drie heelhuids verder gingen na deze blitz-ontmoeting. We kwamen rond 21hrs aan in ons hotel, aten een (chique en zeer lekker) hapje in het hotel en trokken daarna onze Casinoschoenen aan om de ‘The Strip’ af te lopen. Op zondag, 9 oktober 2011, propten we ons vol tijdens een zeer uitgebreide brunch met muziek: ‘Mimosas & Music’, daarna passeerden we langs mijn Regionale Deloitte Manager die in Las Vegas woont en brachten we nog een bezoek aan de Hoover Dam. Daarna namen we afscheid en vloog Dries terug naar Detroit en Adinda en ik terug naar Los Angeles.
Op maandag, 10 oktober 2011, mocht ik uitzonderlijk een dagje vakantie nemen en gingen Adinda en ik …SHOPPEN!!! De rest van de week genoot Adinda van L.A. en ons dakterras om op donderdaag, 13 oktober 2011 terug naar Belgie te vertrekken.
Op vrijdag, 14 oktober 2011, stonden er al nieuwe gasten op ons te wachten, Ans en Christoph (Ans is een studiegenote van mij). We namen ze mee naar de Daily Grill en The Public School, waar we ondertussen ten zeerste geapprecieerd werden om onze ‘business’ naar deze plaats te brengen. Op zaterdag, 15 oktober 2011, ontbeten we in de Santa Monica Pain Quotidien, kuierden we door de Third Street Promenade, lagen we languit op het nog-steeds-in-oktober-zijnde-warme zand van Santa Monica Beach en sloten we de dag af in de wijngaard van Malibuwines waar er een heus feest was los gebarsten – hadden de andere mensen ook door dat dit ons laatste bezoek was of waren ze gewoon allemaal in een goede zaterdagavondstemming? Op zondag, 16 oktober 2011, prepareerden we thuis een ontbijt ‘om u tegen te zeggen’ (onze andere bezoekers kunnen dit beamen).; schuimden we Venice Beach af, waar Ans te pakken werd genomen door een groepje straatdansers en voor de volgende 20 minuten mee betrokken werd in de act.
Christoph ‘kocht haar daarop vrij’ met waardeloos tsechisch geld. Daarna begaven we ons naar de ‘mini-donut-plaats’, die door echte Astrid Bryan-fans meteen herkent zal worden op de foto’s. We deden als het ware een ‘Astridje’ en bezochten een van de plaatsen die ook in ‘Astrid in Wonderland’ (http://www.vijftv.be/programma_astridinw.php) aan bod is gekomen. ‘s Avonds aten we BBQ op ons dak en bereiden Dries en ik ons voor op een werkweek en Ans en Christoph op een week Grand Canyon en Las Vegas.
Op vrijdag, 21 oktober 2011, vonden Ans, Christoph en ik elkaar terug in Los Angeles. Dries had die dag door gebracht met het bezoeken van appartementen in Chicago ter voorbereiding van onze verhuis van L.A. naar Chicago en ging vrij laat thuis komen. We aten met ons drietjes in the Daily Grill en gingen daarna naar de meest hippe bar in L.A., The Standard Bar’ om ‘ene te drinken’. Rond een uur of 23hrs30 trokken we ons terug in ons appartement waar we op Dries wachtten, die rond 1hrs30 binnen stapte.
Zaterdag (22 oktober 2011) ontbeten we in Manhattan Beach (Pain Quotidien) en liepen we er de pier af. Daarna reden we naar het superdeluxe Newport Beach – ‘Het Knokke van Los Angeles, waar men met een beetje geluk een celebrity kan spotten’. ‘s Namiddags trokken we naar de Shopping Mall Fashion Island in Newport Beach, waar Ans en ik onszelf overtroffen met het passen van hippe korte kleedjes in ‘Forever 21’. Pas heel laat ‘s avonds sloegen we erin iets te gaan eten in een andere favoriet van ons, het O Hotel.
Zondag (23 oktober 2011) ontbeten we thuis en reden we daarna naar Hollywood, waar we als echte toeristen ‘The Walk of Fame’ afliepen en waar Ans en ik rond 15hrs op de TMZ Tourbus stapten. TMZ (http://www.tmz.com/) is een superpopulair TV programma in de U.S. en draait om roddels en vuile was buiten hangen van bekende mensen, minder bekende mensen, mensen die graag willen bekend worden en ‘wannabe bekende mensen.
Ans en ik genoten! We zagen ‘El Pollo Loco’ waar Brad Pitt zijn carriere begon, de straathoek waar Hugh Grant een prostitute oppikte, het hotel waar er op het dak ‘exclusief famous people’- parties gegeven worden en restaurants en hotels en clubs waar bekende filmsterrem zotte dingen doen. Voor mij was deze tour het perfecte afscheid van Los Angeles, een plaats op de wereld waar de zon altijd schijnt, het klimaat zacht is en waar sommige mensen plotsklaps veel geld krijgen voor moeilijk te vatten talenten. Thuis gekomen, aten we ‘homemade spaghetti bolognaise a la Loes’ en kropen we in bed.
De volgende 2.5 dagen brachten Ans en Christoph in L.A. door. s’Avonds gingen Ans en ik voluit voor ‘super girlie stuff to do’ zoals daar zijn ‘uren praten over niets en alles in de Jacuzzi op ons dak’; ‘mijn haar verven’; ‘elkaars kleren passen ook al verschillen we 15 cm in lengte’; ‘over schoenen praten’ en ‘e-shoppen’. Voor mij waren deze dagen eveneens mijn laatste werkdagen als HR-professional voor het Los Angeles kantoor.
Op woensdag, 26 oktober 2011, vlogen Ans en Christoph terug naar Belgie en op donderdag, 27 oktober 2011, kwam er een verloren gefietste Deloitte Collega gebruik maken van onze faciliteiten; Vincent Van Parijs. Vincent vloog die zaterdag zonder fiets door naar Australie, waar er eventueel een ander Deloitte koppel in de maak was.
Diezelfde donderdag was mijn laatste werkdag in L.A. Met spijt in het hart nam ik afscheid. Het was een mooie, leerzame, uitdagende en zalige tijd geweest, maar nu was het tijd om even uit te blazen in Hawaii en daarna aan een nieuw avontuur te beginnen in Chicago.
Foto's
Ouders Dries in LA https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/OudersDriesInLA?authuser=0&feat=directlink
Verjaardag Dries
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VerjaardagDries?authuser=0&feat=directlink
Adinda in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AdindaInLA?authuser=0&feat=directlink
Ans & Christoph in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AnsChristophInLA?authuser=0&feat=directlink
Vincent in LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/VincentInLA?authuser=0&feat=directlink
Afscheid van LA
https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/AfscheidVanLA?authuser=0&feat=directlink
dinsdag 6 september 2011
De maand Augustus in review
Week # 14 (August 1st – August 7th); Week # 15 (August 8th – August 14th); Week # 16 (August 15th – August 21st); Week # 17 (August 22nd – August 28th) & Week # 18 (August 29th – Sept 4th) in Review
Maand 4 van ons verblijf in L.A. is alweer voorbij gevlogen alsof het niets was!
Hieronder kunnen jullie over volgende onderwerpen lezen:
- Loes viert haar dertigste verjaardag.
- Grote voorbereidingen worden getroffen voor de eerste belgische bezoekers
- Weekend 1 met Jan & Annelies: Jetlagging & Beaches
- Weekend 2 met Jan & Annelies: Clubbing & Emotionele rollercoasters
- Weekend 3 met Jan & Annelies: BBQ with 5 dollar wine & Fysieke rollercoasters
Om het in de woorden van Erik Van Looy te zeggen: ’T is gebeurd!
Ik ben dertig geworden op Maandag, 08/08/2011. Een shock! Gelukkig werd de pijn serieus verzacht door volgende aspecten:
- Ik ben dertig geworden in Los Angeles, wat toch wel een indruk op mezelf achter laat.
- Ik mocht het hele weekend bepalen wat we gingen doen. SUPER DUPER!
- Ik werd overladen met kaartjes, kadootjes, mailtjes en andere gestes. Thank so much! It is very much appreciated! It made me very happy!
Dat weekend namen we ontbijt in alweer een andere Pain Quotidien en bolden we daarna naar ‘The Observatory’ van Los Angeles gelegen in het Griffith Park. Vanop het Observatorium had je een prachtig uitzicht op Los Angeles en op de welbekende HOLLYWOOD letters. Binnenin het Observatorium zagen we horden vaders, die plotsklaps sterrenkundige waren geworden en aan hun kinderen het hele heelal uitlegden, de impact van de zon en de maan op de golven en andere geheimen van het heelal verklaarden. Dries en ik waren onder de indruk van het enorme pendulum van Foucault dat in de inkomhal hing. Voor de geinteresseerden: http://en.wikipedia.org/wiki/Foucault_pendulum
Daarna stond op mijn verjaardagsprogramma: een fototentoonstelling over ‘The beauty culture’, die vandaag heerst in de U.S.A. en eigenlijk wereldwijd. Vrouwen die afvallen tot ze anorexia krijgen, is nog maar het puntje van de ijsberg, want blijkbaar gaan vrouwen zover dat ze hun tenen laten verkorten om in Jimmy Choo-schoenen te kunnen en draaien veel middenklasse amerikanen hun hand er niet voor om om onder het mes te gaan. (http://www.annenbergspaceforphotography.org/exhibitions/overview.asp)
Daarna keerden we terug naar huis voor een verjaardagsapero, een avond uit eten en tot slot ‘clubbing @ The Edison’. De laatste activiteit lokte heel wat verwondering en teleurstelling bij Dries en mij uit. We kwamen helemaal gewassen, geparfumeerd, gefohnd en opgekleed aan bij The Edison. Het was ongeveer 23hrs30. We schoven aan in de rij en mochten uiteindelijk om 00hrs15 binnen. We konden onze ogen niet geloven. De club was zo goed als leeg, de sfeer leunde aan bij het vriespunt en alles draaide rond ‘kijken en bekeken worden’. Op de koop toe, ontdekten we dat de DJ een nieuwe trend aan het lanceren was: ‘scratchen zonder een plaat op de pick-up te plaatsen’. De grapjas! En ook al bleven we staren en hem uitlachen en vuile blikken toegooien, de DJ bleef vol overtuiging ‘fake-scratchen’ en slechte platen draaien. Gelukkig werden er zeer goed pintjes getapt in The Edison en dat is toch al goed voor de helft van het plezier. We sloten de avond af met een bezoek aan Spring street bar en dronken nog een of ander exotisch amerikaans bier, wat de volgende dag gevolgen had voor ‘mijn zijn’.
Zondag, 7 Augustus, de dag voor mijn verjaardag, bestond uit slapen, bekomen van de dag ervoor en picknicken op ons dak bij zonsondergang.
Het weekend van 13 en 14 augustus 2011 werden alle mogelijke voorbereidingen getroffen voor onze eerste belgische gasten: we poetsten ons appartement van onder tot boven; propten onze kasten en megakoelkast vol met dranken en spijzen..en nog meer drank. We bezochten voor de eerste keer sinds we in L.A. waren een mall of beter een europese nagebouwde winkelstraat en gingen ‘s avonds op culinaire ontdekking naar cafe Stella, een klein stukje Frankrijk middenin Hollywood.
En dan was het zover…3,5 maand de tijd om te settlen, 3,5 maand de tijd om heel wat tijd in te halen, die Dries en ik verloren hadden tijdens de periode Maart 2010-April 2011 toen Dries slechts 4 dagen per maand in Belgie doorbracht en 3,5 maand de tijd om de leukste plaatsen in Los Angeles en omstreken te ontdekken alvorens de eerste belgische bezoekers zich aandienden. Op vrijdag, 19 augustus 2011, na een vertraagde vlucht vanuit Belgie (ondertussen had de verschrikkelijke situatie op Pukkelpop plaats gevonden), een bijna gemiste connectie en een reis die langzaamaan 24 uur begon te duren, konden we Jan & Annelies in onze armen sluiten op LAX Airport. We kwamen rond 2hrs00 ‘s nachts terug aan op ons appartement en bleven nog tot 3hrs30 wakker om zoveel mogelijk bij te praten na al die maanden…
Op zaterdag, 20 augustus 2011, haalden Jan & Annelies ons reeds rond 8hrs00 uit onze slaap, aangezien ze zwaar aan het jetlaggen waren. We gingen dan maar naar Santa Monica voor een lekker ontbijt en een dagje strand. We genoten van de zon, het strand en een pintje (zonder bijkomende problemen…verder meer hierover). Na een verfrissende douche gingen we nog ergens eten om dan daarna in ons bed te kruipen en ons zonverbrande en van drank en spijs voorziene lichamen te laten rusten.
Op zondag, 21 augustus 2011, werden we wederom zeer vroeg gewekt en trokken Jan & Annelies ons mee naar het dak om ‘s morgensvroeg te gaan zwemmen, joggen en stoombaden. Daarna organiseerden we een fantastisch CAVA-ontbijt met spek en eieren en alle andere toebehoren. Onze bestemming die dag was Venice Beach. We kuierden heel de boardwalk af om dan neer te strijken in de plaatselijke duits geinpsireerde Biergarten. En plotsklaps…om het statement in elke reisgids aangaande Venice Beach waar te maken (‘Venice Beach equals a Freak Show’), passeerden er een betoging VOOR TOPLESS ZONNEN. (http://www.gva.be/nieuws/buitenland/aid1071924/vrouwen-met-borsten-bloot-voor-gelijke-rechten.aspx)
Daarna reden we via Rodeo Drive naar Griffith Park om rustig te aperitieven in de natuur. Niets was minder waar! Eens we de perfecte plaats hadden gevonden, de chips en de blokjes kaas hadden uitgespreid en de fles CAVA hadden verdeeld, stopten er een zeer overtuigde Park Ranger om ons op de vingers te tikken en duidelijk te maken dat als hij nogmaals moest terugkomen er een boete aan zou vast hangen. Tot zover ons eerste negatieve ervaring met gezellig aperitieven in een park zoals wij in Europa wel meer doen en er zelfs schilderijen over maken (http://en.wikipedia.org/wiki/Le_d%C3%A9jeuner_sur_l'herbe).
We reden misnoegd en aperitiefloos terug naar huis en van daaruit trokken Jan & Annelies verder voor hun eerste grote tocht richting Las Vegas, Grand Canyon, Bryce Canyon,…etc.
Op vrijdag, 26 augustus 2011, kwamen we terug allemaal samen op het Happy Hour van CASA, de bar aan de voet van het Deloitte gebouw. Na een aantal karaffen Margharita in CASA, begaven we ons naar Bottega Louie om het Happy Hour te compenseren met wat eten. Daarna keerden we huiswaarts om nog wat te genieten van de uitzonderlijk warme avond op ons dakterras…en u weet toch ook dat een zwoele avond & een dakterras met daarop een zwembad en een jacuzzi uitnodigt tot andere activiteiten. Die avond werden de collega’s, echte vrienden.
Op zaterdag, 27 augustus 2011, hadden we ons voorgenomen om nog wat te bruinen, maar ook zeker en vast te gaan ‘clubben’. Na een lekker ontbijtje in alweer een andere Pain Quotidien, reden we naar Zuma Beach. Daar mochten we van dichtbij een alcohol-riot meemaken. Drie politiemannen en –vrouwen omsingelden een groepje adolescenten, die lagen te genieten van de californische zon met daarbij een verfrissend pintje. Ze kregen ter plekke een boete, omdat ze op heterdaad betrapt werden op het drinken van alcohol en geopende flesjes alcohol. Ze moesten 100 dollar boete ophoesten en waarschijnlijk zat verder genieten van zon, zee en strand er ook niet meer in. Wij lagen 25 meter verder, observeerden alles en gingen meteen over tot het camoufleren en uitkieperen van het veel geconsumeerde belgische gerstennat, dat in de U.S. blijkbaar ‘strand-riots’ veroorzaakt.
We lieten Zuma Beach achter ons en brachten de zwoele vooravond door op het wijndomein van Malibuwines. Tegen sluitingstijd keerden we huiswaarts en maakten we ons op om te gaan clubben. Na een uur wachtrij gedaan te hebben, gaven we er de brui aan en stapten we de eerste beste bar binnen om dan later die nacht toch nog in dezelfde club binnen te geraken zonder toegang te betalen noch te wachten en een ‘awesome’ avond te beleven. We dansten tussen extreme dronken tienermeisjes, die kledingstukken verloren of niet in bedwang konden houden, tussen elkaar opgeilende afro-americans en tussen andere europese schonen in de Elevate Lounge op de 25ste verdieping. Daarna volgde een indrukwekkende emotionele rollercoaster…
Op zondag, 28 augustus 2011, knutelseden we opnieuw een uitgebreid ontbijt in elkaar, bezochten we een mall, relaxten we aan het zwembad en sloten we de dag af met een BBQ. Luigheid = Troef!
Jan & Annelies planden een tocht naar San Francisco van maandag, 29 augustus 2011 tot donderdagavond, 1 september 2011. Dus op donderdagavond vonden we elkaar allemaal terug op ons appartement om de laatste dag en laatste uren voor het afscheid samen door te brengen. Die avond gingen we naar een BBQ-restaurant in Down Town L.A., werden we geweigerd in een van de hipste bars van DTLA, The Standard Bar, vanwege de short van Jan en sloten we de bar en avond af in The Public School. In tegenstelling tot het weekend ervoor, volgde nu een fysieke rollercoaster…
Vooral Annelies & Loes hadden te lijden onder de fysieke rollercoaster op vrijdag, 2 september 2011. Na een minder indrukwekkend ontbijt sleurden we onze jonge, maar dan oud aanvoelende lichamen richting Laguna Beach. Uur na uur, kwamen we meer en meer bij.
De laatste uren voor het afscheid naderden aan een enorm snel tempo. We namen voor de laatste keer aperitief, kleden ons op om te gaan eten in het meest romantische restaurant van DTLA en probeerden opnieuw binnen te geraken in The Standard Bar. Deze keer vroeg men 20 dollar inkom en aangezien Jan & Annelies na uur reeds moesten vertrekken om hun vliegtuig te halen, dronken we de allerlaatste pint in The Public School. Even later namen we afscheid. Het was weer voorbij, die mooie zomer…
Jan & Annelies, bedankt om op bezoek te komen! Bedankt voor de emotionele en fysieke rollercoasters! It was…the time of our lives!
Zaterdag, 3 september en Zondag, 4 september 2011, haalden we heel wat uren gemiste slaap in, poetsen we opnieuw het appartement van boven tot onder, want zondagavond kwamen alweer nieuwe gasten, de ouders van Dries.
Tijdens de voorbije weken ondervonden we enkele kleine, maar zeer irriterende frustraties aangaande de U.S.:
- perforators knippen hier op een andere afstand 2 gaatjes van elkaar en men moet het blad onder de klep knippen….OMG!
- een pintje in het openbaar drinken, jaagt de parker ranger op stang en veroorzaakt een regelrechte riot op het strand
- topless zonnen is geen optie – zo bevestigde Heidi Klum deze week ook al in de krant toen ze in Phoenix op haar ‘wit berglandschap op bruine achtergrond’ werd gewezen en meer bepaald werd gevraagd deze te bedekken.
Foto's van Loes Verjaardag
Foto van de bezochte tentoonstelling
Foto's van het observatorium
Foto's van Santa Monica & Venice beach
Foto's van Zuma beach & malibu wines
Foto's van Laguna beach
Foto's van last night dinner met Jan en Annelies
Maand 4 van ons verblijf in L.A. is alweer voorbij gevlogen alsof het niets was!
Hieronder kunnen jullie over volgende onderwerpen lezen:
- Loes viert haar dertigste verjaardag.
- Grote voorbereidingen worden getroffen voor de eerste belgische bezoekers
- Weekend 1 met Jan & Annelies: Jetlagging & Beaches
- Weekend 2 met Jan & Annelies: Clubbing & Emotionele rollercoasters
- Weekend 3 met Jan & Annelies: BBQ with 5 dollar wine & Fysieke rollercoasters
Om het in de woorden van Erik Van Looy te zeggen: ’T is gebeurd!
Ik ben dertig geworden op Maandag, 08/08/2011. Een shock! Gelukkig werd de pijn serieus verzacht door volgende aspecten:
- Ik ben dertig geworden in Los Angeles, wat toch wel een indruk op mezelf achter laat.
- Ik mocht het hele weekend bepalen wat we gingen doen. SUPER DUPER!
- Ik werd overladen met kaartjes, kadootjes, mailtjes en andere gestes. Thank so much! It is very much appreciated! It made me very happy!
Dat weekend namen we ontbijt in alweer een andere Pain Quotidien en bolden we daarna naar ‘The Observatory’ van Los Angeles gelegen in het Griffith Park. Vanop het Observatorium had je een prachtig uitzicht op Los Angeles en op de welbekende HOLLYWOOD letters. Binnenin het Observatorium zagen we horden vaders, die plotsklaps sterrenkundige waren geworden en aan hun kinderen het hele heelal uitlegden, de impact van de zon en de maan op de golven en andere geheimen van het heelal verklaarden. Dries en ik waren onder de indruk van het enorme pendulum van Foucault dat in de inkomhal hing. Voor de geinteresseerden: http://en.wikipedia.org/wiki/Foucault_pendulum
Daarna stond op mijn verjaardagsprogramma: een fototentoonstelling over ‘The beauty culture’, die vandaag heerst in de U.S.A. en eigenlijk wereldwijd. Vrouwen die afvallen tot ze anorexia krijgen, is nog maar het puntje van de ijsberg, want blijkbaar gaan vrouwen zover dat ze hun tenen laten verkorten om in Jimmy Choo-schoenen te kunnen en draaien veel middenklasse amerikanen hun hand er niet voor om om onder het mes te gaan. (http://www.annenbergspaceforphotography.org/exhibitions/overview.asp)
Daarna keerden we terug naar huis voor een verjaardagsapero, een avond uit eten en tot slot ‘clubbing @ The Edison’. De laatste activiteit lokte heel wat verwondering en teleurstelling bij Dries en mij uit. We kwamen helemaal gewassen, geparfumeerd, gefohnd en opgekleed aan bij The Edison. Het was ongeveer 23hrs30. We schoven aan in de rij en mochten uiteindelijk om 00hrs15 binnen. We konden onze ogen niet geloven. De club was zo goed als leeg, de sfeer leunde aan bij het vriespunt en alles draaide rond ‘kijken en bekeken worden’. Op de koop toe, ontdekten we dat de DJ een nieuwe trend aan het lanceren was: ‘scratchen zonder een plaat op de pick-up te plaatsen’. De grapjas! En ook al bleven we staren en hem uitlachen en vuile blikken toegooien, de DJ bleef vol overtuiging ‘fake-scratchen’ en slechte platen draaien. Gelukkig werden er zeer goed pintjes getapt in The Edison en dat is toch al goed voor de helft van het plezier. We sloten de avond af met een bezoek aan Spring street bar en dronken nog een of ander exotisch amerikaans bier, wat de volgende dag gevolgen had voor ‘mijn zijn’.
Zondag, 7 Augustus, de dag voor mijn verjaardag, bestond uit slapen, bekomen van de dag ervoor en picknicken op ons dak bij zonsondergang.
Het weekend van 13 en 14 augustus 2011 werden alle mogelijke voorbereidingen getroffen voor onze eerste belgische gasten: we poetsten ons appartement van onder tot boven; propten onze kasten en megakoelkast vol met dranken en spijzen..en nog meer drank. We bezochten voor de eerste keer sinds we in L.A. waren een mall of beter een europese nagebouwde winkelstraat en gingen ‘s avonds op culinaire ontdekking naar cafe Stella, een klein stukje Frankrijk middenin Hollywood.
En dan was het zover…3,5 maand de tijd om te settlen, 3,5 maand de tijd om heel wat tijd in te halen, die Dries en ik verloren hadden tijdens de periode Maart 2010-April 2011 toen Dries slechts 4 dagen per maand in Belgie doorbracht en 3,5 maand de tijd om de leukste plaatsen in Los Angeles en omstreken te ontdekken alvorens de eerste belgische bezoekers zich aandienden. Op vrijdag, 19 augustus 2011, na een vertraagde vlucht vanuit Belgie (ondertussen had de verschrikkelijke situatie op Pukkelpop plaats gevonden), een bijna gemiste connectie en een reis die langzaamaan 24 uur begon te duren, konden we Jan & Annelies in onze armen sluiten op LAX Airport. We kwamen rond 2hrs00 ‘s nachts terug aan op ons appartement en bleven nog tot 3hrs30 wakker om zoveel mogelijk bij te praten na al die maanden…
Op zaterdag, 20 augustus 2011, haalden Jan & Annelies ons reeds rond 8hrs00 uit onze slaap, aangezien ze zwaar aan het jetlaggen waren. We gingen dan maar naar Santa Monica voor een lekker ontbijt en een dagje strand. We genoten van de zon, het strand en een pintje (zonder bijkomende problemen…verder meer hierover). Na een verfrissende douche gingen we nog ergens eten om dan daarna in ons bed te kruipen en ons zonverbrande en van drank en spijs voorziene lichamen te laten rusten.
Op zondag, 21 augustus 2011, werden we wederom zeer vroeg gewekt en trokken Jan & Annelies ons mee naar het dak om ‘s morgensvroeg te gaan zwemmen, joggen en stoombaden. Daarna organiseerden we een fantastisch CAVA-ontbijt met spek en eieren en alle andere toebehoren. Onze bestemming die dag was Venice Beach. We kuierden heel de boardwalk af om dan neer te strijken in de plaatselijke duits geinpsireerde Biergarten. En plotsklaps…om het statement in elke reisgids aangaande Venice Beach waar te maken (‘Venice Beach equals a Freak Show’), passeerden er een betoging VOOR TOPLESS ZONNEN. (http://www.gva.be/nieuws/buitenland/aid1071924/vrouwen-met-borsten-bloot-voor-gelijke-rechten.aspx)
Daarna reden we via Rodeo Drive naar Griffith Park om rustig te aperitieven in de natuur. Niets was minder waar! Eens we de perfecte plaats hadden gevonden, de chips en de blokjes kaas hadden uitgespreid en de fles CAVA hadden verdeeld, stopten er een zeer overtuigde Park Ranger om ons op de vingers te tikken en duidelijk te maken dat als hij nogmaals moest terugkomen er een boete aan zou vast hangen. Tot zover ons eerste negatieve ervaring met gezellig aperitieven in een park zoals wij in Europa wel meer doen en er zelfs schilderijen over maken (http://en.wikipedia.org/wiki/Le_d%C3%A9jeuner_sur_l'herbe).
We reden misnoegd en aperitiefloos terug naar huis en van daaruit trokken Jan & Annelies verder voor hun eerste grote tocht richting Las Vegas, Grand Canyon, Bryce Canyon,…etc.
Op vrijdag, 26 augustus 2011, kwamen we terug allemaal samen op het Happy Hour van CASA, de bar aan de voet van het Deloitte gebouw. Na een aantal karaffen Margharita in CASA, begaven we ons naar Bottega Louie om het Happy Hour te compenseren met wat eten. Daarna keerden we huiswaarts om nog wat te genieten van de uitzonderlijk warme avond op ons dakterras…en u weet toch ook dat een zwoele avond & een dakterras met daarop een zwembad en een jacuzzi uitnodigt tot andere activiteiten. Die avond werden de collega’s, echte vrienden.
Op zaterdag, 27 augustus 2011, hadden we ons voorgenomen om nog wat te bruinen, maar ook zeker en vast te gaan ‘clubben’. Na een lekker ontbijtje in alweer een andere Pain Quotidien, reden we naar Zuma Beach. Daar mochten we van dichtbij een alcohol-riot meemaken. Drie politiemannen en –vrouwen omsingelden een groepje adolescenten, die lagen te genieten van de californische zon met daarbij een verfrissend pintje. Ze kregen ter plekke een boete, omdat ze op heterdaad betrapt werden op het drinken van alcohol en geopende flesjes alcohol. Ze moesten 100 dollar boete ophoesten en waarschijnlijk zat verder genieten van zon, zee en strand er ook niet meer in. Wij lagen 25 meter verder, observeerden alles en gingen meteen over tot het camoufleren en uitkieperen van het veel geconsumeerde belgische gerstennat, dat in de U.S. blijkbaar ‘strand-riots’ veroorzaakt.
We lieten Zuma Beach achter ons en brachten de zwoele vooravond door op het wijndomein van Malibuwines. Tegen sluitingstijd keerden we huiswaarts en maakten we ons op om te gaan clubben. Na een uur wachtrij gedaan te hebben, gaven we er de brui aan en stapten we de eerste beste bar binnen om dan later die nacht toch nog in dezelfde club binnen te geraken zonder toegang te betalen noch te wachten en een ‘awesome’ avond te beleven. We dansten tussen extreme dronken tienermeisjes, die kledingstukken verloren of niet in bedwang konden houden, tussen elkaar opgeilende afro-americans en tussen andere europese schonen in de Elevate Lounge op de 25ste verdieping. Daarna volgde een indrukwekkende emotionele rollercoaster…
Op zondag, 28 augustus 2011, knutelseden we opnieuw een uitgebreid ontbijt in elkaar, bezochten we een mall, relaxten we aan het zwembad en sloten we de dag af met een BBQ. Luigheid = Troef!
Jan & Annelies planden een tocht naar San Francisco van maandag, 29 augustus 2011 tot donderdagavond, 1 september 2011. Dus op donderdagavond vonden we elkaar allemaal terug op ons appartement om de laatste dag en laatste uren voor het afscheid samen door te brengen. Die avond gingen we naar een BBQ-restaurant in Down Town L.A., werden we geweigerd in een van de hipste bars van DTLA, The Standard Bar, vanwege de short van Jan en sloten we de bar en avond af in The Public School. In tegenstelling tot het weekend ervoor, volgde nu een fysieke rollercoaster…
Vooral Annelies & Loes hadden te lijden onder de fysieke rollercoaster op vrijdag, 2 september 2011. Na een minder indrukwekkend ontbijt sleurden we onze jonge, maar dan oud aanvoelende lichamen richting Laguna Beach. Uur na uur, kwamen we meer en meer bij.
De laatste uren voor het afscheid naderden aan een enorm snel tempo. We namen voor de laatste keer aperitief, kleden ons op om te gaan eten in het meest romantische restaurant van DTLA en probeerden opnieuw binnen te geraken in The Standard Bar. Deze keer vroeg men 20 dollar inkom en aangezien Jan & Annelies na uur reeds moesten vertrekken om hun vliegtuig te halen, dronken we de allerlaatste pint in The Public School. Even later namen we afscheid. Het was weer voorbij, die mooie zomer…
Jan & Annelies, bedankt om op bezoek te komen! Bedankt voor de emotionele en fysieke rollercoasters! It was…the time of our lives!
Zaterdag, 3 september en Zondag, 4 september 2011, haalden we heel wat uren gemiste slaap in, poetsen we opnieuw het appartement van boven tot onder, want zondagavond kwamen alweer nieuwe gasten, de ouders van Dries.
Tijdens de voorbije weken ondervonden we enkele kleine, maar zeer irriterende frustraties aangaande de U.S.:
- perforators knippen hier op een andere afstand 2 gaatjes van elkaar en men moet het blad onder de klep knippen….OMG!
- een pintje in het openbaar drinken, jaagt de parker ranger op stang en veroorzaakt een regelrechte riot op het strand
- topless zonnen is geen optie – zo bevestigde Heidi Klum deze week ook al in de krant toen ze in Phoenix op haar ‘wit berglandschap op bruine achtergrond’ werd gewezen en meer bepaald werd gevraagd deze te bedekken.
Foto's van Loes Verjaardag
Foto van de bezochte tentoonstelling
Foto's van het observatorium
Foto's van Santa Monica & Venice beach
Foto's van Zuma beach & malibu wines
Foto's van Laguna beach
Foto's van last night dinner met Jan en Annelies
zondag 31 juli 2011
Week # 10 (July 4th – July 10th); Week # 11 (July 11th – July 17th); Week # 12 (July 18th – July 24th) & Week # 13 (July 25th - July 31st) in Review
En plots is er een maand voorbij…
Wat bracht Los Angeles ons nog sinds dat verlengde ‘feest’weekend…u heeft het al geraden…nog meer feest ;-) (en werk natuurlijk, maar ik ga er vanuit dat dat de lezer net iets minder interesseert).
De werkweek van dinsdag, 5 Juli, tot vrijdag, 8 Juli voelde aan als een eeuwigheid, ook al duurde deze maar 4 dagen. Dries was maandagavond (4 Juli) naar Detroit vertrokken, en kwam dus vrijdagavond (8 Juli) laat terug aan in Los Angeles.
Op zaterdag, 9 Juli, namen we eerst ontbijt thuis (U weet wel, met uithaalkoffie van Starbucks en het meest graanvolle brood, dat we hier in Los Angeles gevonden hebben.) en dan gingen we inkopen doen om in de namiddag Amerikaanse collega’s te kunnen ontvangen voor een eerste Belgische-U.S.A. verbroedering. Rond 16hrs kwamen onze 2 Amerikaanse collega-vrienden aanzetten:
Breanna, een eerste jaars Auditor, die ik (Loes) toevallig had leren kennen omdat ik haar ‘out of the blue’ gevraagd had om te carpoolen.
Geoff samen met zijn vrouw Heather. Geoff is ook een eerste jaars Auditor, die ik reeds ontmoet had, maar via Breanna beter heb leren kennen. De man is een jaar ouder dan Dries en mezelf en heeft al een andere carriere achter de rug, die hij had verloren door de financiele crisis. Aangezien mensen hier geld moeten verdienen om te overleven in deze nogal individualistisch getinte maatschappij is Geoff Accountancy gaan studeren en is hij op 31 jaar een nieuwe carriere begonnen bij Deloitte als Auditor.
De namiddag verliep vlotjes: we begonnen met een uitgebreid aperitief in ons appartement; daarna nam Geoff ons mee naar een supercoole private cocktailbar op wandelafstand van ons appartement (http://213nightlife.com/canarumbar ) ; vervolgens gingen we een hapje eten bij een Italiaan om dan af te sluiten met een laatste drankje op ons dak.
Op zondag, 10 Juli, zochten we naar goede gewoonte, de zoveelste Pain Quotidien op. Deze keer belandden we in de Pain Quotidien op Robertson Boulevard, dichtbij de befaamde The Ivy. U zegt…
U weet wel ‘The Ivy’, die ene bar/restaurant, waarover Wikipedia het volgende artikel in stok heeft: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Ivy_(Los_Angeles)Op diezelfde straat vind u ook zeer hippe en dure winkels waar alle Stars en aanverwante zich voorzien van onderbroeken, andere kledingstukken en accesoires.
Na het ontbijt genoten we nog wat van de zon op het dak, gingen we sporten en sloten we het weekend rustig af.
Het weekend van 15 Juli, 16 Juli en 17 Juli moest de geschiedenis ingaan als een memorabel en dramatisch weekend vanwege ‘CARMAGEDDON’ (http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1293075/2011/07/15/LA-voorbereid-op-het-ergste-tijdens-carmageddon.dhtml ). Een van de belangrijkste verkeersaders in Los Angeles, I-405, ging afgesloten worden voor 1 weekend om een brug neer te halen. Paniek alom! Er zouden helikopters ter beschikking zijn om toch maar van de ene kant van L.A. naar de andere kant te geraken. Er zouden noodteams in ziekenhuizen paraat staan. Er zouden allerlei autoloze activiteiten worden georganiseerd. Te veel drama voor ons, simpele Belgen. We kozen ervoor dat weekend geen auto te huren en Down Town tot in detail te verkennen en te ontdekken.
Op vrijdagavond, 15 Juli, kwam Dries enkele uren vroeger thuis dan andere weken en konden we nog net de laatavondfilm meepikken, ‘Horrible Bosses’. Een film van middelmatig niveau, maar het was wel grappig!
Op zaterdag, 16 Juli, maakten we, zoals hierboven aangegeven, een lange wandeling doorheen Down Town en sloten we de dag af met een openluchtfilmvoorstelling in een park in Down Town Los Angeles (http://www.outdoorcinemafoodfest.com/ ). Zo’n openluchtfilmvoorstelling is eigenlijk een supercool concept en zou in Belgie echt een topper zijn, want je komt gewoon met een stel vrienden en een volledig uitgebouwde picnicbasket naar zo’n film en dan is het genieten. Het enige probleem dat wij zien is dat het weer in Los Angeles net iets beter meewerkt dan in Belgie. Een voordeel van Belgie is dan weer dat je geen opmerkingen krijgt over ‘zichtbaar gebruik van alcohol’ zoals Dries en ik hebben mogen ervaren. De organisatoren van dit event keuren zichtbaar alcoholgebruik niet af, maar verwachten ‘cooperative behavior on staying low (lees: niet te zichtbaar tonen) on the bottles ;-)’.
Op zondag 17 Juli, zetten we onze Down Town-ontdekkingstocht verder, deden we nog wat sport en sloten we het weekend opnieuw rustig af, maar wel vroeger dan andere weekends, aangezien Dries reeds die zondagavond naar Detroit vertrok.
Op vrijdag, 22 Juli, werkte Dries thuis, aangezien hij reeds op donderdagavond terug in Los Angeles was aangekomen. En iedereen weet dat als Dries in town is, elk ‘Happy Hour’ onveilig is We begaven ons dan ook die vrijdagnamiddag rond 17hrs naar het Happy Hour van het Mexicaanse restaurant & bar CASA (http://www.casadowntown.com/ ) aan de voet van het Deloitte gebouw. Na een ommetje langs ons appartement, probeerden we ook nog een hip restaurant/nachtclub uit (http://www.jloungela.com/ ). Het eten was niet echt ‘mindblowing’, maar de locatie en de nachtclub waren echt wel ‘Awesome’ en voor herhaling vatbaar.
De volgende morgen op zaterdag, 23 Juli, gingen we naar de ‘Rental Car Dealer’ om voor 1 dag een auto te huren zoals we wel meer doen om ‘het boodschappen doen’ net iets makkelijker te maken. En die dag kregen we zomaar (ZONDER EXTRA KOST) een cabrio in onze schoot geworpen. ‘That was such an exciting surprise!’ We reden in stijl door Los Angeles met de wind in onze haren en de zon op onze snoet! We hebben hiervan geen foto’s genomen, omdat we gewoon zo ‘excited’ waren!
We reden met onze cabrio, naar Claremont, waar we alweer een andere Pain Quotidien opzochten. Claremont, leek ons een plaatsje, waar ‘peace, love & harmony’ heersten en waar mensen op pensioen gingen en in hun tuin werkten. Ideaal dus om met een cabrio door te rijden
Die avond gingen we opnieuw naar een openluchtfilmvoorstelling, maar deze keer met gratis kaartjes. Deze gratis kaartjes werden ons toegestuurd omdat de vertoning van de zaterdag ervoor met wat storing was vertoond. En u weet toch ook dat ‘Customer Service’ heilig is in de U.S.A.
Zondag, 24 Juli, gingen we naar het baseball: de Los Angeles Dodgers versus de Washington Nationals, met alles erop en eraan. We kregen een Dodgers Baseball Cap omdat het ‘Cap-zondag’ was; we dronken grote plastic bekers Budweiser en Dries at een Hot Dog uit zilverpapierverpakking. We ‘cheerden’ mee en tijdens de ‘Seventh Inning’ stretchten we mee met de rest van de Los Angelos. Eens thuis gekomen, deden we nog een BBQ op ons dak.
Zaterdag, 30 Juli, organiseerde ons appartementsgebouw alweer een feestje. Dit keer werden we uitgenodigd op een Mexican Party. De opkomst was gigantisch! Heel veel mensen (eerder ‘schaars gekleed’ dan gekleed), heel veel gratis ‘low quality margharita’s’, heel veel vers gemaakte taco’s en heel veel om te observeren. Dries en ik waanden ons ‘Statler & Waldorf’ van The Muppet Show en gaven commentaar op al het jonge, diverse en opgepompte feestgedruis. ‘s Avonds gingen we nog een stapje in de wereld zetten door naar een restaurant/bar te gaan, welke het best verkozen ‘Amerikaanse eten’ serveerde (http://www.petescafe.com/ ). We wilden de avond afsluiten met een bezoek aan een van de meeste hippe nachtclubs in Down Town Los Angeles http://www.edisondowntown.com/ ), maar Dries kreeg het volgende te horen: ‘You will need to wear a colored shirt, dressed pants and dressed shoes.’ We droppen af. Geen partygedruis voor Dries en Loes die avond.
Zondag, 31 Juli, hadden we plan gemaakt om naar het strand te gaan. We hadden zelfs een frigobox en een paraplu aangeschaft, maar die ene dag werkte het weer niet echt mee en hing er een wolkendek boven Los Angeles. We deden ons dan maar te goed aan een uitgebreid ontbijt thuis (Met alweer uithaalkoffie van Starbucks), skypten met de belgische familie, vrienden en collega’s en genoten van een dagje thuis zonder een drukke agenda.
Dries en ik wonen nu 3 maanden in Los Angeles en we hebben het hier best naar ons ‘goesting’. ‘Individualism’, ‘Money’, ‘Free available Medication’, ‘Looking fabulous & glamourous with whitened teeth & tattoos’, ‘Mass Consumption’,…zijn hier schering en inslag, maar ‘t is maar hoeveel je je daardoor allemaal laat beinvloeden.
Wandeling door LA: https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/WandelingDoorLA?authuser=0&feat=directlink
Film Food fest: https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/LAFilmFoodFest?authuser=0&feat=directlink
LA dodgers link: https://picasaweb.google.com/113462609610191116025/LADodgers?authuser=0&feat=directlink
donderdag 7 juli 2011
Week # 8 (June 20th – June 26th) & Week # 9 (June 27th – July 3rd) in Review
Hieronder kan je onder meer over volgende topics lezen:
- Ontbijten in Manhattan Beach
- Een bekende belg gespot
- Een Tiki Luau Party op ons dak
- Santa Barbara – Santi Barbari – Sante Barbare; Zuma Beach & Heaven on Earth
- Laguna Beach
Het weekend van 24 juni 2011 begon met een bezoek aan het terras van het peperdure JW Marriott – Ritz Carlton Hotel, dat in onze achtertuin ligt. Het plan was eigenlijk om de bar op de 24ste verdieping te bezoeken, maar aangezien Dries pas rond 23h thuis komt van Detroit, was de bar reeds gesloten en moesten we ons tevreden stellen met het terras op het gelijkvloers. We deden wel een heel aangename ontdekking: een Duvel aan 5 dollar. Dat is voor de U.S.A. een zeer lage prijs voor een Duvel.
Er was ook heel wat bekijks die avond, want Mana had zojuist opgetreden in L.A. Live.
Op Zaterdag, 25 juni 2011, trokken we naar Manhattan Beach om te ontbijten in alweer een andere Pain Quotidien en maakten we natuurlijk ommetje door Manhattan Beach. Het strand ziet er wel heel gezellig uit, maar de schoorsteenpijpen van de fabrieken in de buurt zijn eerder een domper op de feestvreugde. Na het ontbijt deden we nog inkopen in de nabij gelegen grootwarenhuizen en reden we terug naar huis.
Eenmaal thuis haasten we ons naar CASA, een mexicaans restaurant, dat we wilden uitproberen om dan daarna naar de REDCAT te gaan, waar er een belgische film zou vertoond worden van Jaco Van Dormael. U weet wel, die regisseur van Toto Le Heros en Le huitième jour. We kregen zijn laatste film te zien: Mr. Nobody. Het was nogal een ‘hallucinerende’ film; zeer verwarrend en met verschillende dimensies. Om dit meer levendig te maken voor de lezer, Dries begon meteen na de eerste 3 minuten te blazen, aangezien hij eerder het thriller/cut the crap type filmkijker is. Deze film duurde dus heel erg lang voor hem
Jaco Van Dormael zat ook in de zaal (Dankzij de sponserende belgische ambassade) en stond na de film open voor vragen. We zullen eerlijk zijn, Dries was niet de enige, die blij was toen de film gedaan was en dus liep de zaal nogal snel leeg en was het vragenuurtje snel om.
Op Zondag, 26 juni 2011, was het tijd voor alweer een ander feestje op het dak van ons appartementsgebouw: een Tiki Luau Party. ‘Hawai all the way’!
Aangezien we vorige keer reeds een half feestje voorbij hadden laten gaan, waren we er deze keer van aan het begin bij. De Amerikanen hadden hun beste beentje weer voor gezet: gratis cocktails (Tequila Sunrise en andere soorten); gratis polynesisch eten; en vooral…LIVE HULA DANCERS!!!
Na een namiddag chillen aan het zwembad, genietend van een gratis cocktail en meeswingend met een echte HULA DANCER kwam het weekend ten einde en vertrok Dries die zondagavond nog naar Detroit om reeds op donderdagavond terug te komen voor het verlengd weekend.
Het was een korte week, aangezien alle Deloitte werknemers vrij hadden op vrijdag 1 juli 2011; het weekend en maandag, 4 juli 2011 (Independence Day).
Dries kwam, zoals hierboven reeds aangegeven op donderdagavond, 30 juni 2011, thuis en we waren klaar om ervan te genieten.
Op vrijdag, 1 juli 2011, hadden we, in tegenstelling tot hierboven aangegeven, niet meteen iets geplanned, aangezien zowel Dries als ik nog een thesis moet afronden. Dus vrijdag was thesisschrijfdag.
Op Zaterdag, 2 juli 2011, trokken we erop uit naar Santa Barbara. Na even wat langer uitslapen, gingen we op pad en belandden we al gauw in de file. Heel de U.S.A. was zich immers aan het klaar maken of zich naar ergens aan het begeven om ‘the 4th of July’ goed te vieren. De GPS stuurde ons via het binnenland (om de files te vermijden) en we zagen prachtige citroenboomgaarden en aardbeivelden. Even later reden we opnieuw langs de kustlijn en konden we een prachtig fenomeen aanschouwen: heel laag hangende wolken, die op mist lijken, maar eens je eronder uit bent gereden, voel je de 27 graden Celsius opnieuw op je huid. Het fenomeen is beter gekend als ‘June Gloome’. ‘De Los Angelos’ vertelden ons dat ‘June Gloome’ een soort mist is, die gevormd wordt door het opwarmen/aanpassen van de temperatuur van de oceaan aan de warme luchttemperatuur.
Santa Barbara is een aardig kuststadje. Een gezellige winkelstraat, een groot strand met daarachter meteen een gebergte en een ontspannen atmosfeer. Na 2 uur rondsletteren, hielden we het voor bekeken. We hadden die dag nog een andere locatie en strand op de planning staan: Malibu (Sterrendom) met zijn Zuma Beach.
We moesten door de Malibu Canyon om er te geraken en dan te moeten vast stellen dat we niet de enige waren, die van Zuma Beach wilden genieten. We kwamen nog maar juist uit de verbluffend canyon gereden en we zaten voor de 2de keer die dag in de file. Dat was de druppel!
We draaiden heel impulsief een weg in, die ons door de bergen en de wijngaarden zou leiden tot aan…Heaven on Earth: Malibu Wines. Een grote gezellige tuin waar je wijn kan kopen; deze in jouw luie stoel ter plekke kan opdrinken en tijdens het weekend van live muziek kan genieten! Je moet wel zelf hapjes meebrengen, maar de sfeer is fantastisch en zeer ontspannend! Twee keer op 1 vakantiedag in de file staan om deze plaats te ontdekken, is niets teveel gevraagd.
Op Zondag, 3 juli 2011, begonnen we de dag met wat sporten, daarna een gezellig ontbijt om dan koers te zetten naar een Outlet Shopping Mall. Daar hingen we tot laat in de namiddag rond om dan verder te rijden naar Laguna Beach, waar we een Belgisch restaurant op het oog hadden.
Zoals de andere kuststeden, die we de dag ervoor bezocht hadden, was Laguna Beach ‘packed’. Uiteindelijk vonden we parkeerplaats, deden we een strandwandeling en streken we neer in www.brusselsbistro.com . Het werd een zeer gezellige en belgische avond met Kaas- en garnaalkroketten, Mosselen, Lekker brood, Duvel, Stella Artois en een Brusselse Wafel met aardbeien.
Op Maandag, 4 juli 2011, hadden we niet meteen een plan en zijn we uiteindelijk in Santa Monica beland voor een korte wandeling.
Later op ons appartement gingen we nog even naar het dakterras waar ‘the 4th of July’ – Independence Day zwaar gevierd werd op alcoholische- en bbq-wijze.
Dries moest rond 20h ‘s avonds reeds vertrekken naar Detroit en miste dus de 3-uur lang durende ‘vuurwerk-skyline’, die je vanuit ons appartement kon meemaken.
Tot zover ons 2de verlengd weekend in Los Angeles!
Nu moeten we wachten tot begin September alvorens we nog eens een extra dag vakantie hebben!
La Film Fest Photo's
Tiki Tiki Feestje
Santa Barbara & Malibu Wines
Laguna Beach Trip
Abonneren op:
Berichten (Atom)